@article{ 
author = {Noori, Mohammadhossein and Sadeghi, Heydar},  
title = {Validation and reliability of football talent identification software based on fuzzy logic}, 
abstract ={Using appropriate devices and scientific methods can accelerate the process of sport talent identification and development to achieve championship level, and could also provide condition in which capable and talented athletes obtain highest level performance rapidly, so they will have long life championship. Former researches in scope of sport talent identification usually have been done in order to determine or normalize effective parameters. The purpose of this study was to design football talent identification algorithm based on fuzzy logic which classifies the football athletes. Due to expert opinion, essential parameters of football talent identification which also used in this software are; Cardio respiratory capacity (Physiology), Agility (Ability of motion), Dribble (technical skill) and Motivation (psychology). Norms of elite football player teenagers (14-16 yrs) are also used as index. Then with considering parameters and index, a fuzzy algorithm is designed which classifies football players in Unmatched, Semi-matched, Matched, Brilliant and Rare class. These results can help trainers and coaches in order to select talented and capable football players. In validation and reliability, records of elite junior Brazilian and Portuguese soccer have compared with norms of Iranian elite soccer.},  
Keywords = {Talent Identification, Software, Fuzzy Logic, Football, Validation},
volume = {17},
Number = {17}, 
pages = {1-10}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {اعتباریابی و پایایی‌سنجی نرم‌افزار استعدادیابی فوتبال بر پایه منطق فازی},
abstract_fa ={به‌کارگیری ابزار مناسب و روش‌های علمی و سیستماتیک استعدادیابی می­‌تواند فرآیند شناسایی و پرورش استعدادهای ورزشی را برای رسیدن به سطح قهرمانی سرعت بخشیده و شرایطی فراهم آورد که ورزشکاران مستعد هر چه سریع­تر به بالاترین سطح عملکردی خود دست پیدا کنند. هدف از انجام این پژوهش طراحی، پایایی­‌سنجی و اعتباریابی نرم­‌افزار استعدادیابی بر پایه منطق فازی در رشته فوتبال بود. در این پژوهش با انتخاب مهم‌ترین شاخص‌­های استعدادیابی فوتبال در حوزه­‌های فیزیولوژیکی، قابلیت‌های حرکتی، مهارتی و روان­‌شناختی و بر اساس نورم فوتبالیست­‌های پسر (۱۶-۱۴ سال) رده نوجوانان نخبه و ملی­‌پوش فوتبال ایران، الگوریتمی بر پایۀ منطق فازی (به وسیله بسته ابزار منطق فازی در نرم‌­افزار MATLAB) طراحی شده است. نرم­‌افزار رکورد فوتبالیست‌های نوجوان در شاخص‌­های استعدادیابی مذکور را به مثابه ورودی دریافت کرده و با مقایسه با هنجار همتایان نخبه و ملی‌­پوش، آنان را در وضعیت­‌های نامتناسب، نیمه­‌متناسب، متناسب، استعداد درخشان یا نادر طبقه­‌بندی می‌کند. برای تعیین پایایی و روایی الگوریتم طراحی شده، رکورد فوتبالیست‌های نخبه رده نوجوانان دو کشور برزیل و پرتقال در شاخص­‌های استعدادیابی در ورودی نرم­‌افزار اعمال شد و نتایج حاصل از خروجی با نتایج حاصل از هنجار نوجوانان فوتبالیست ملی­‌پوش ایرانی مقایسه گردید.},
keywords_fa = {استعدادیابی, نرم افزار, منطق فازی, فوتبال, اعتباریابی},

doi = {10.29252/jsmt.17.17.1},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-360-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-360-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {SoltaniIchi, Mehdi and Motamedi, Pezhman and Rajabi, Hami},  
title = {Acute effects of plyometric training with changing of height landing on the electromyographic activity during preparatory phase land-jump}, 
abstract ={The purpose of this research was to determine the acute effects of plyometric training with changing of height landing on the electromyographic activity during preparatory phase land-jump in male students. The population of this research were 10 physical education male students of Kharazmi University, which selected as sample. (21/10±1/286yrs, 173±6/467 height, 68/2±7/42 weight). In four different days subjects Performed as single leg one of four protocols plyometric training and land - jump from a height of 40 and 60 cm. EMG activity of the quadriceps and hamstring muscle group 150 milliseconds before foot contact with the ground was recorded. Analysis of variance with repeated measures and Bonferroni post hoc test was used. The results of this study showed that muscle activity after changing of height landing in preparatory phase (from 40 to 60 cm) has increased significantly (P=0/002, P=0/001, P=0/001) respectively. Activity of muscles (rectus femoris, vastus lateralis, biceps femoris) during landing after performing plyometric and changing of height landing in preparatory phase has increased significantly (P=0/039, P=0/001) (P=0/006, P=0/000) (P=0/001, P=0/014) respectively. Jump height has increased significantly (P=0/007, P=0/002) respectively. The results showed that acute perform plyometric training with changing of height landing result in significant changes in the electrical activity of muscles and also the height of the jump in the preparatory phase.},  
Keywords = {Plyometric Training, Preparatory Phase, Electromyography Activity, Maximal Vertical Jump},
volume = {17},
Number = {17}, 
pages = {11-22}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {تاثیر حاد تمرین پلایومتریک به همراه تغییر ارتفاع فرود بر فعالیت الکترومایوگرافی مرحله پیش‌آماده‌سازی حرکت فرود-پرش},
abstract_fa ={هدف مطالعه حاضر تعیین تاثیر حاد تمرین پلایومتریک به همراه تغییر ارتفاع فرود برفعالیت الکترومایوگرافی مرحله پیش­آماده­سازی درحرکت فرود-پرش بود. 10 دانشجوی تربیت‌بدنی و علوم ورزشی (سن1/286±21/10سال ، قد6/467±173سانتی‌متر، وزن 7/42±68/2کیلوگرم) در این تحقیق شرکت کردند. آزمودنی‌ها در چهار روز متفاوت یکی از پروتکل­‌های تمرین پلایومتریک و حرکت فرود-پرش از ارتفاع 40 و 60 سانتی‌متر را تک‌پا انجام دادند. فعالیت الکترومایوگرافی مرحله پیش­آماده­سازی گروه عضلانی چهارسر و همسترینگ 150 میلی ثانیه پیش از تماس پا با زمین ثبت شد. از روش آماری تحلیل واریانس با اندازه­‌گیری تکراری و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد. نتایج نشان داد فعالیت عضلات راست رانی، پهن خارجی و دو سر رانی در مرحله پیش­‌آماده‌­سازی پس از تغییر ارتفاع فرود افزایش معنی­‌داری به ترتیب ( 0/002=p=0/001  ،p=0/001،p ) داشته است. فعالیت عضلات (راست رانی، پهن خارجی، دو سر رانی) پس از اجرای پلایومتریک و تغییر ارتفاع فرود در مرحله پیش­‌آماده‌سازی افزایش معنی­‌داری به ترتیب (0/039=p، 0/001=p) (0/006=p، 0/000=p) (0/001=p، 0/014=p) داشته است. نتایج این مطالعه نشان داد اجرای تمرین پلایومتریک به شکل حاد با تغییر در ارتفاع فرود موجب افزایش در فعالیت الکتریکی عضلات در فاز پیش­‌آماده­‌سازی و در نهایت افزایش در میزان ارتفاع پرش می­‌شود.},
keywords_fa = {تمرین پلایومتریک, فاز پیش‌آماده‌سازی, فعالیت الکترومایوگرافی, حداکثر پرش عمودی},

doi = {10.29252/jsmt.17.17.11},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-361-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-361-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Arazzadeh, H and Norasteh, A.A},  
title = {Effect of 8 weeks of ankle-specific balance training on the balance and knee and ankle proprioception of adolescent volleyball players}, 
abstract ={Although to improve balance and grasp the proprioception, recommended balance exercises, but there is not clear mechanism for the effectiveness of equilibrium training on healthy subjects. Suitable interaction of varios system of body and environment are necessary to maintain of the balance. Balance exercise is prescribed to improve balance and proprioception. There is not clear mechanism about the effectiveness of these exercise on healthy subjects. So The purpose of this study was to the Effect of 8 weeks of ankle-specific balance training on the balance and knee and ankle proprioception of adolescent volleyball players. the statistical sample of this study was 30 adolescent volleyball players in the league Golestan Which were selected as accessible and were randomly assigned into experimental and control groups. The experimental group performed 8 weeks and 3 sessions per week of ankle-specific balance. The results showed that there was a significant difference in the mean of balance and errors in reconstructing the angles of knee and ankle after exercise in the experimental group, while in the control group it was not significant. Results of this study showed that Balance Training can improve balance and proprioception in the knee and the ankle.},  
Keywords = {Balance Training, Proprioception, Volleyball Player, Adolescent},
volume = {17},
Number = {17}, 
pages = {23-35}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {تاثیر تمرین تعادلی اختصاصی مچ پا بر تعادل و حس عمقی زانو و مچ پای والیبالیست‌های نوجوان},
abstract_fa ={اگر چه برای بهبود تعادل و درک حس عمقی، ورزش­‌های تعادلی توصیه می­‌شوند، اما سازوکار روشنی برای اثربخشی تمرین تعادلی روی افراد سالم ارایه نشده است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر هشت‌هفته تمرین تعادلی اختصاصی مچ پا بر تعادل و حس عمقی زانو و مچ پای والیبالیست­‌های نوجوان است. نمونه آماری این تحقیق را 30 نفر از بازیکنان والیبالیست نوجوان در لیگ استان گلستان که به‌طور در دسترس انتخاب و تصادفی در دو گروه کنترل و تجربی قرار داده شدند. گروه تجربی به مدت هشت‌هفته، سه‌جلسه در هفته به مدت 40 دقیقه تمرین تعادلی اختصاصی مچ پای والیبالست‌ها را انجام دادند. نتایج نشان داد که میانگین تعادل و میزان خطا در بازسازی زوایای مفصلی زانو و مچ پا پس از تمرین در گروه تجربی تفاوت معنی­‌داری داشت، درحالی‌که در گروه کنترل معنی­‌دار نبود. براساس نتایج تحقیق،می‌­توان گفت که تمرین­‌های تعادلی می­‌تواند سبب بهبود زمان تعادل و همچنین حس عمقی در مفاصل زانو و مچ پا شود.},
keywords_fa = {تمرینات تعادل, حس عمقی, والیبالیست‌ها, نوجوان},

doi = {10.29252/jsmt.17.17.23},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-362-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-362-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Boroushak, N and Khoshnoodi, H and Daneshmandy, H and Eslami, M},  
title = {Designing and simulating of helmet evaluation machine in martial arts based on dynamic’s criterias}, 
abstract ={Nowadays there is no specific and effective standard for evaluating the helmets in martial arts which it has caused a lot of brain damages. The purpose of this study was designing and modeling a helmet assessment machine in martial arts, based on dynamic’s parameters and criteria. SolidWorks, Adams and Catia softwares were used for designing this machine. Also, In order to build this machine, an artificial head that equipped with force and acceleration sensors and a mechanical arm for applying impact to the head were used. The validation of the machine was done by comparing its results (impact force, linear acceleration and rotational acceleration) with the results obtained from the simulated model in the computer. The Pearson correlation coefficient of 0.9 that obtained from this comparison indicates that the results of this machine are correct. To confirm the reliability of the machine, an Intraclass Correlations was used, the results showed values of 0.7 and greater than that and it also confirmed the appropriate repeatability of the machine. According to the results of this study, due to the considering the important parameters of linear and rotational acceleration and the impact force in evaluating helmets and investigating the mechanism of head injury in the conditions close to competition ones, the device can be an appropriate equipment for more accurate measurement of helmets in martial arts.},  
Keywords = {Rotational Acceleration, Dynamic’s Parameters, Head Injury},
volume = {17},
Number = {17}, 
pages = {37-46}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {طراحی و نمونه‌سازی دستگاه ارزیابی کلاه در ورزش‌‌های رزمی بر اساس معیارهای دینامیکی},
abstract_fa ={تاکنون استاندارد مشخص و مؤثری برای بررسی کلاه‌ها در ورزش‌های رزمی تعیین نشده است و این موجب بروز آسیب‌های مغزی بسیاری گردیده است. هدف این مطالعه، طراحی و نمونه‌سازی دستگاه ارزیابی کلاه در ورزش‌های رزمی بر اساس پارامترها و معیارهای دینامیکی بود. جهت طراحی این دستگاه از نرم‌افزارهای SolidWorks، Adams و Catia استفاده شد؛ همچنین، به منظور ساخت این دستگاه از یک سر مصنوعی مجهز به حسگرهای نیرو و شتاب و یک بازوی مکانیکی جهت اعمال ضربه به سر بهره گرفته شد. روایی دستگاه با مقایسه نتایج حاصل از آن (نیروی ضربه، شتاب خطی و شتاب چرخشی) با نتایج حاصل از مدل شبیه‌سازی شده در کامپیوتر انجام گردید. ضریب همبستگی پیرسون 0/9 بدست‌آمده از این مقایسه، حاکی از درستی نتایج دستگاه می‌باشد. جهت پایایی نتایج دستگاه نیز، از ضریب درون همبستگی استفاده شد که نتایج، مقادیر 0/7 و بزرگ‌تر از آن را نشان داده و تکرارپذیری مناسب دستگاه را تأیید نمود. با توجه به نتایج تحقیق، دستگاه حاضر با در نظر گرفتن پارامترهای مهم شتاب‌های چرخشی و خطی و نیروی ضربه در ارزیابی کلاه‌ها و بررسی مکانیسم آسیب سر در شرایط نزدیک به مسابقه، می‌تواند ابزار مناسبی جهت سنجش دقیق‌تر کلاه‌ها در ورزش‌های رزمی باشد. },
keywords_fa = {شتاب چرخشی, پارامترهای دینامیکی, آسیب سر},

doi = {10.29252/jsmt.17.17.37},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-363-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-363-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Lenjannejadian, Sh and Reisi, J},  
title = {A new activity based balance index in elite adolescent soccer players}, 
abstract ={Balance is a complex concept, especially when one wants to do complex motor skills. Therefore, the balance during activity is more important than the static and dynamic balance that is performed without the skill. The aim of this study was to introduce a new activity-based balance index of elite soccer players. 27 young soccer players (12-14 years) whom participated in Iranian premier league were selected. To assess their balance, activity and skill, four functional tests consisting one leg stance, dynamic Y balance, running and dribbling tests were administered. During these tests, besides their relative scores, the acceleration of body center was also recorded using an accelerometer and a new activity-based balance index (ABI) were calculated from these available data. The Results showed a significant positive correlation between ABI and both static and dynamic balance scores(r=0.6, p=0.002). Also, a significant negative correlation was found between ABI and dribbling scores(r=-0.45, p=0.026), which could be interpreted as the necessity of agility of the players. It could be concluded that this new activity-based balance index was found to be successful for evaluating both the balance and the skill level of soccer players.},  
Keywords = {Activity-Based Balance Index, Soccer, Accelerometer},
volume = {17},
Number = {17}, 
pages = {47-60}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {شاخص جدید تعادل در هنگام فعالیت برای بازیکنان  فوتبال حرفه‌ای  نوجوان},
abstract_fa ={تعادل مفهومی پیچیده است به ویژه هنگامی که یک فرد بخواهد مهارت حرکتی پیچیده‌ای را انجام دهد؛ بنابراین، تعادلِ در هنگام فعالیت به لحاظ عملکردی نسبت به تعادل ایستا و پویا، که بدون اجرای مهارت انجام می‌شود، از اهمیت بیش‌تری برخوردار است. هدف از این پژوهش ارایه شاخص جدید تعادل هنگام فعالیت در بازیکنان فوتبال حرفه‌ای بود. 27 نفر از نوجوانان (12-14سال) حاضر در لیگ برتر فوتبال ایران در این پژوهش شرکت نمودند. به منظور سنجش تعادل، فعالیت و مهارت بازیکنان از آزمون­های تعادل ایستا، دینامیک، دویدن و دریبل‌زدن استفاده شد. در مدت انجام این آزمون­ها علاوه بر امتیاز متناسب با هر آزمون، شتاب مرکز بدن با استفاده از شتاب­سنج ثبت و با تحلیل آن شاخص تعادل هنگام فعالیت محاسبه شد. نتایج، ضریب همبستگی مثبت و معنی­داری را میان شاخص تعادل با امتیاز تعادل ایستا و پویا نشان داد (0/002p=، 0/6r=)؛ همچنین، میان نمره شاخص تعادل با امتیاز مهارت دریبل‌زدن همبستگی منفی و معنی­دار مشاهده گردید (0/026p=، 0/45r=-) که می­توان آن را به لزوم چابکی بازیکن تفسیر کرد. از نتایج این پژوهش چنین استنباط می­شود که شاخص معرفی‌شده نه فقط برای تعادل بلکه برای بررسی مهارت بازیکن نیز موفق بود. },
keywords_fa = {شاخص تعادل هنگام فعالیت, فوتبال, شتاب‌سنج},

doi = {10.29252/jsmt.17.17.47},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-364-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-364-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Naghibi, M},  
title = {Response of ostosis metabolic markers to aerobic exercise with blood flow restriction and vitamin D supplement among middle aged females}, 
abstract ={Osteoporosis is characterized by low bone mineral density resulting into an increased risk of fracture (9). The aim of the study is determine the effect of aerobic exercise with blood flow restriction (BFR) and vitamin D supplementation on ostosis metabolic markers (OMM) among middle aged females. In this study 30 females with age of 42.76±7.44, height of 157.90±5.74, weight of 70.55±9.68 and BMI of 28.33±3.87, divided in three groups of 10 subjects, randomly. Two empirical Groups with and without BFR, both with vitamin D supplementation, one hour before training, performed aerobic exercise during eight weeks, three days a week, one hour a day, with 50 - 70% intensity of maximal heart rate. Density of OMM, calcium, phosphorous and alkaline phosphate examined in lab, 48 hours before and after training period in saving status before breakfast. Aerobic power of empirical groups determined with 12 minutes run/ walking cooper test. For data analysis used descriptive statistics, ANOVA and analysis variance with repeated measures. Results showed that eight weeks exercise with BFR and vitamin D supplementation, the density of calcium and phosphorous increased significantly. The density of Alkaline - phosphate did not show variation significantly. In the other hand, only the rate of calcium showed variation significantly, which increased in without BFR more than others. In conclusion, aerobic exercise with and without BFR and vitamin D supplementation can increase the density of OMM, calcium, phosphorous and alkaline- phosphate. But only the density of calcium showed increasing significantly.},  
Keywords = {Aerobic Exercise, Blood Flow Restriction, Ostosis Metabolic Markers, Vitamin D.},
volume = {17},
Number = {17}, 
pages = {61-72}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {پاسخ نشانگرهای متابولیسم استخوانی به تمرینات هوازی با محدودیت جریان خون و مکمل‌گیری ویتامین D در زنان بالای 35 سال},
abstract_fa ={پوکی استخوان با کاهش موادمعدنی استخوان­‌ها مشخص شده و موجب شکنندگی استخوان­‌ها می­‌شود. هدف از پژوهش حاضر، تعیین اثر 8 هفته تمرین هوازی با محدودیت جریان خون و مکمل­‌گیری ویتامینD بر بعضی از نشانگرهای متابولیسم استخوانی زنان میانسال بود. در این پژوهش 30 زن با سن 7.44±42.76سال، قد 5.74±157.90سانتی ­متر، وزن 9.68±70.55کیلوگرم و توده­­‌بدنی 3.87±28.33 کیلوگرم بر متر مربع که برای تندرستی تمرین می‌کردند، در سه‌گروه 10 نفری شامل دوگروه تمرین هوازی با و بدون محدودیت جریان خون که هر دو مکمل ویتامینD مصرف می­‌کردند و یک­‌گروه کنترل بدون فعالیت با مصرف شبه دارو تقسیم شدند. گروه­‌های تجربی به مدت 8 هفته، هفته‌­ای 3 روز و روزی یک ساعت همراه با مصرف 400 واحد ویتامینD تمرین کردند. غلظت نشانگرهای کلسیم و فسفر به روش فتومتریک و آلکالین ­فسفات به روش DGKc (استاندارد انجمن بیوشیمی آلمان) پیش و پس از تمرینات با آزمایش سرم خون اندازه­‌گیری شدند. جهت بررسی توزیع داده‌­ها، از آزمون کولموگروف اسمیرنوف  و برای بررسی میزان تاثیر­گذاری تمرینات و تفاوت میان گروه­‌ها از تحلیل واریانس با اندازه‌­های تکراری استفاده شد. تاثیر تمرینات­ هوازی با محدودیت جریان­ خون و مصرف ویتامینD بر آلکالین­ فسفاتاز و فسفر، با وجود تاثیرات خوب، معنی­­دار نبوده، اما بر کلسیم معنی­‌دار بوده است. همچنین مقایسه میان‌­­گروهی نشان داد تفاوت میان آلکالین ­فسفات و فسفر گروه‌ها غیرمعنی­‌دار، اما در کلسیم به نفع گروه محدودیت جریان خون معنی­‌دار بوده است. هر دو روش تمرین هوازی با و بدون محدودیت جریان­ خون با مکمل‌گیری ویتامینD تاثیرات مفیدی بر املاح استخوانی داشته و از روند پوکی استخوان در بانوان جلوگیری نموده اما، روش با محدودیت جریان خون تاثیر بیش­تری دارد.},
keywords_fa = {تمرین هوازی, محدودیت جریان خون, نشانگرهای متابولیسم استخوان, ویتامینD},

doi = {10.29252/jsmt.17.17.61},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-365-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-365-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Ilbeigi, S and Poorbahram, M.R and Saghebjoo, M},  
title = {The effect of muscle soreness due to the plyometric training on electrical activity of Gastrocnemius muscle after concentric and eccentric contractions in un-trained male}, 
abstract ={Purpose:The aim of this study was to investigate the effect of muscle soreness due to the plyometric exercises on leg muscle EMG activity after concentric and eccentric contractions in untrained people. 20 students from untrained male students (at least 6 months out of practice), were randomly assigned to experimental (n=10) and control (n=10) groups. At  pre-test, surface electromyographic activity of gastrocnemius muscle were recorded using by the Biovision 18 channel device during the both concentric (squat / plantar flexion of the ankle) and eccentric (wirepuller / ankle dorsiflexion) contractions. Then, in order to build muscle soreness, experimental group exerted 10 minutes selected plyometric exercises, while the control group did not have any training. Finally, immediately after protocol training and also after 48 hours the same record was done. Data were analyzed by Dasylab and Matlab software, and the ANOVA Repeated Measure and Bonferroni post hoc also were used for statistical analysis at a significance level of P≤0/05. The results showed that fatigue resulting from plyometric exercises, could have significant reduction in activity of gastrocnemius muscle immediately and 48 hours after exercise during eccentric contraction (P=0/001), while it was not true for concentric. According to the results, the risk of eccentric contraction could be considered for untrained people during training.},  
Keywords = {Muscle Soreness, Plyometric Exercises, Electromyography, Concentric Contraction, Eccentric Contraction},
volume = {17},
Number = {17}, 
pages = {73-82}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {بررسی اثر کوفتگی حاصل از تمرینات پلایومتریک بر الگوی فعالیت الکترومایوگرافی عضله دوقلوی ساق پای مردان تمرین‌نکرده پس از انقباض‌های ایزومتریک},
abstract_fa ={هدف از این پژوهش، بررسی اثر کوفتگی حاصل از تمرینات پلایومتریک بر الگوی فعالیت الکترومایوگرافی (آمپلی‌تود) عضله دوقلوی ساق پای افراد تمرین‌نکرده پس از انقباض‌­های ایزومتریک بود. 20 دانشجوی مرد تمرین‌نکرده (حداقل مدت 6 ماه دور از تمرین)، تصادفی در دو گروه تجربی (10 نفر) و کنترل (10 نفر)، تقسیم شدند. ابتدا در مرحله پیش‌­آزمون فعالیت الکترومایوگرافی (آمپلی‌تود) عضله دوقلو آزمودنی‌ها با استفاده از دستگاه Biovision 18 کاناله در دو انقباض ایزومتریک در دو حرکت (اسکات/ پلانتار فلکشن مچ پا)، و حرکت (سیم‌کش/ دورسی فلکشن مچ پا)، ثبت گردید. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار Dasylab و Matlab  مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و از آزمون آنوا با اندازه‌گیری‌های مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی نیز در سطح معنی‌داری 0/05P≤ برای تجزیه و تحلیل آماری استفاده شد. به منظور ایجاد کوفتگی عضلانی، آزمودنی­‌های گروه تجربی برای مدت 10 دقیقه به تمرین پلایومتریک منتخب پرداخته­‌اند و پس­‌آزمون بلافاصله و 48 ساعت پس از تمرین، انجام شد. نتایج نشان داد که کوفتگی حاصل از تمرینات پلایومتریک، فعالیت آمپلی‌تود عضله دوقلو را بلافاصله و 48 ساعت پس از تمرین، در هنگام حرکت دورسی فلکشن به‌طور معنی‌داری کاهش می­دهد (001/0=P)، در حالی‌که در هنگام حرکت پلانتار فلکشن تاثیر معنی­‌داری در کاهش و یا افزایش فعالیت الکتریکی (آمپلی‌تود) این عضله، مشاهده نشد. با توجه به نتایج، ریسک‌پذیری بالای حرکات دورسی فلکشن و مشابه آن در مدت انقباض ایزومتریک نسبت به حرکات پلانتار فلکشن و مشابه آن در شرایط کوفتگی در میان افراد تمرین‌نکرده اشاره می­گردد.},
keywords_fa = {کوفتگی عضلانی, تمرینات پلایومتریک, الکترومایوگرافی, آمپلی‌تود عضلانی, انقباض ایزومتریک},

doi = {10.29252/jsmt.17.17.73},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-367-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-367-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Ghanbari, L and Alizadeh, M.H and Minoonejad, H and Hosseini, S.H},  
title = {Predictive relationship of strength and glenohumeral rotation range of motion with scapular dyskinesis in female athletes with overhead-throwing pattern}, 
abstract ={Considering the important role of the scapula in the glenohumeral joint movements, its position on the thorax can affect the function of the joint. Therefore, the purpose of this study was to investigate the predictive relationship of the strength and glenohumeral rotation range of motion (ROM) with scapular dyskinesis (SD) in female athletes with overhead-throwing pattern. The present study was a descriptive-correlational research on 60 athletic female in volleyball, handball, basketball and badminton. The Lateral scapular slide test was used to examine SD. the dynamometer and goniometer were used to measure the strength and glenohumeral rotation ROM respectively. Data were analyzed using Spearman correlation and multiple regression tests. The correlation coefficients between SD and the glenohumeral internal rotation ROM (r=-0.734; p=0.000), the glenohumeral external rotation ROM (r=0.693; p=0.001), the glenohumeral internal rotation strength (r=0.674; p=0.005) and the glenohumeral external rotation strength (r=-0.719; p=0.001) were significant. Analysis of the research model showed that about one-third (30.1%) of total changes in SD were dependent on the independent variables mentioned in this regression model. therefore, screening of  athletes with overhead-throwing pattern must be taken into consideration in order to recognize SD, and participate in corrective exercises to increase the glenohumeral internal rotation ROM and the glenohumeral external rotator muscles strength.  },  
Keywords = {Range of Motion, Strength, Glenohumeral Joint, Scapular Dyskinesis, Athletes.},
volume = {17},
Number = {17}, 
pages = {83-92}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {رابطه پیش‌بین قدرت و دامنه حرکتی چرخش مفصل شانه با اختلال حرکت کتف در ورزشکاران زن با الگوی پرتاب از بالای سر},
abstract_fa ={با توجه به نقش مهمی که کتف در حرکات مفصل شانه بر عهده دارد، موقعیت قرارگیری آن روی قفسه سینه می­‌تواند بر عملکرد این مفصل اثرگذار باشد؛ بنابراین، هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه پیش­بین قدرت و دامنه حرکتی چرخش مفصل شانه با اختلال حرکت کتف در ورزشکاران زن با الگوی پرتاب از بالای سر است. پژوهش حاضر از نوع پژوهش‌­های توصیفی-همبستگی است که روی 60 نفر از بازیکنان زن والیبال، هندبال، بسکتبال و بدمینتون انجام شد. اختلال حرکت کتف از طریق آزمون لغزش جانبی کتف، اندازه‌گیری شد. برای اندازه­‌گیری دامنه حرکتی و قدرت چرخش مفصل شانه به ترتیب از گونیامتر و قدرت­‌سنج دستی استفاده گردید. داده­‌ها با آزمون­‌های همبستگی اسپیرمن و رگرسیون چندگانه آنالیز شدند. ضرایب همبستگی میان دامنه حرکتی چرخش داخلی شانه (0/734- r =؛ 0/000P=)، دامنه حرکتی چرخش خارجی شانه (0/693r =؛ 0/001P=)، قدرت چرخش داخلی شانه (0/674r=؛ 0/005P=) و قدرت چرخش خارجی شانه (0/719- r =؛ 0/001P=) با اختلال حرکت کتف معنی­‌دار بود. تحلیل مدل پژوهش نشان‌داد که حدود یک‌سوم (30/1 درصد) از کل تغییرات در اختلال حرکت کتف، وابسته به متغیرهای مستقل ذکرشده در این مدل رگرسیونی می­‌باشد؛ بنابراین، باید به غربالگری ورزشکاران با الگوی پرتاب از بالای سر، جهت تشخیص اختلال حرکت کتف و شرکت در تمرینات اصلاحی با هدف افزایش دامنه حرکتی چرخش داخلی شانه و قدرت عضلات چرخش‌دهنده خارجی شانه توجه کرد.},
keywords_fa = {دامنه حرکتی, قدرت, مفصل گلنوهومرال, اختلال حرکت کتف, ورزشکاران},

doi = {10.29252/jsmt.17.17.83},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-368-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-368-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Kazem, A.R and Haghpanah, A.R and Dakhili, A.B},  
title = {The effect of high-intensity exercise training on gene expression of tweak and Fn14 in EDL  muscle  of aged  and adult mice}, 
abstract ={Muscle atrophy is one of the consequences of aging and sports activities may prevent it. The aim of this study was to evaluate the effect of high intensity interval training on gene expression of Tweak and Fn14 in EDL muscle of aged C57bl/6 mice. For this purpose, 28 male C57bl/6 mice aged (n=14) and adult (n=14) were assigned in two groups of training (n=7) and control (n=7). After one-week familiarization, training groups participate in 4 weeks high intensity training program on treadmill, with an intensity of 85% of the maximum speed in the first week up to 95% of the maximum speed in the last week, in 2-minute intervals (6 in the first week to 10 in the last week) with 1 minute rest between intervals. 48 hours after the last training session, the mice were sacrificed. Then gene expressions of Tweak and Fn14 in EDL muscle were measured. The findings show that aging has significant effect on EDL muscle weight (P=0.032).  Also the results showed that with increasing age Tweak and Fn14 mRNA expression increased in the EDL muscle (P=0.001 and P=0.002 respectivly). On the other hand, training can reduce Tweak and Fn14 gene expression in both old and adult groups (P=0.001). On the other hand, although training slightly increased EDL muscle weight in both adult (P=0.117) and old (P=0.321) groups, this value statistically was not significant. Thus, aging is associated with an increase in Tweak and Fn14 mRNA expression, which could possibly be involved in muscle weight changes associated with aging. Since that high intensity interval training decrease these mRNA expression, can might be utilized HIIT for maintenance aging and adult of muscle mass.},  
Keywords = {High Intensity Interval Training, Sarcopenia, Tweak and Fn14.},
volume = {17},
Number = {18}, 
pages = {1-11}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {تأثیر چهار هفته تمرین HIIT بر بیان ژن Tweak  و  Fn14عضلۀ EDL موش‌های پیر و بالغ},
abstract_fa ={آتروفی عضلانی از پیامدهای سالمندی است و فعالیت ورزشی ممکن است از آن جلوگیری کند. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر تمرین تناوبی شدید بر بیان ژن­های Tweak و Fn14 عضلۀ EDL موش­های پیرنژاد C57bl/6 است. به این منظور، 28 سر موش C57bl/6 پیر (14=n) 24 تا 26 ماه و بالغ (14=n) چهار تا شش ماه در دو گروه تمرین (7=n) و کنترل (7=n) قرار گرفت. گروه­های تمرین پس از یک­هفته آشناسازی، در برنامۀ چهار هفته‌ای تمرین تناوبی شدید روی تردمیل با شدت 85 درصد سرعت بیشینه در هفتۀ اول تا 95 درصد سرعت بیشینه در هفتۀ آخر، در تناوب­های دو دقیقه­ای (شش وهله در هفتۀ اول تا ده وهله در هفتۀ آخر) یا یک دقیقه استراحت غیرفعال،  مشارکت داده شدند. 48 ساعت پس از آخرین جلسۀ تمرینی، عضلۀ EDL استخراج شد و میزان بیان ژن­های Tweak و Fn14 اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد که پیری اثر معنی­داری بر وزن عضلۀ EDL دارد (0/032=P)؛ همچنین، پیری موجب افزایش معنی­دار بیان Tweak و Fn14 شده است (به ترتیب 0/001=P و 0/002=P)؛ تمرین ورزشی بیان این ژن­ها را در عضلۀ EDL هر دو نوع موش­ بالغ و پیر کاهش داد (0/001=P)؛ از سوی دیگر، با اینکه تمرین ورزشی وزن عضله را مقداری افزایش داد اما این مقدار به‌لحاظ آماری در هر دو گروه‌ بالغ (0/117=P) و پیر (0/321=P) معنی­دار نبود؛ بنابراین، افزایش سن با افزایش بیان ژن­های Tweak و Fn14 همراه است که ممکن است به تغییرات تودۀ عضلانی همراه با افزایش سن مربوط باشد و با توجه به کاهش بیان این ژن­ها بر اثر تمرینات شدید، این تمرینات ممکن است در دوران سالمندی به منظور حفظ تودۀ عضلانی مؤثر باشد.},
keywords_fa = {تمرین تناوبی شدید, سارکوپنیا, Tweak, گیرندۀ Fn14.},

doi = {10.29252/jsmt.17.18.1},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-395-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-395-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Jafarnezhadgero, A.A and Ghorbanlou, F and Alavi-Mehr, S.M and Majlesi, M},  
title = {The effect of corrective exercise on walking ground reaction force components in children with genu varus}, 
abstract ={Genu varus is one of the malalignment of the lower limbs, the failure to correct it leads to secondary abnormalities in adulthood. The purpose of this study was to investigate the effects of a corrective exercise program on ground reaction forces, loading rates, impulses and free moment during stance phase of walking. 17 children with genu varus were volunteered to participate in this study (Age:11.71±1.68 years, Height:1.40±0.09 meter, Weight:35.14±11.47 Kg, and BMI:17.49±3.61Kg/M2). Ground reaction forces were recorded with two Kisler force plates during pre and post-test. At the dominant limb, the amount of time to peak in the mediolateral ground reaction force component during heel contact decreased by of 61.90% (P=0.011). Also, the time to peak of the vertical ground reaction force component during mid-stance tend to increase significantly by 11.47% during the post-test compared to the pre-test (P=0.063). The values of peak ground reaction force components, loading rate, impulse and free moment did not show any significant differences between pre and post-test. The findings showed that the corrective exercise trainings used in the present study had the most effect on the time to peak components of the GRF, but there were no significant effects on the loading rate, impulses, and free moment components. The corrective exercises used in the present study have had the most effect on the time to peak of ground reaction forces and improve them. On the other hand, these exercises did not have any significant effect on the vertical loading rate, impact and free moment values.},  
Keywords = {Genu Varum, Ground Reaction Forces, Loading Rate, Impulse, Free Moment.},
volume = {17},
Number = {18}, 
pages = {13-22}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {اثر تمرین‌های اصلاحی بر مؤلفه‌های نیروی واکنش زمین طی راه‌رفتن در افراد مبتلا به انحراف زانوی پرانتزی},
abstract_fa ={ازآنجاکه زانوی پرانتزی یکی از عارضه‌­های اندام تحتانی است، اصلاح نکردن آن به ایجاد ناهنجاری‌های ثانویه در بزرگ­سالی می­‌انجامد. هدف این پژوهش، بررسی اثر برنامۀ تمرینی اصلاحی بر مؤلفه‌های نیروی واکنش زمین، میزان بارگذاری، ضربه و گشتاور آزاد طی مرحلۀ استقرار راه‌­رفتن بود. به این منظور، 17 کودک مبتلا به اختلال زانوی پرانتزی داوطلب مشارکت در این پژوهش شدند (سن: 1/68±11/71 سال؛ قد: 0/09±1/40 متر؛ جرم؛ 11/47±35/14 کیلوگرم، و شاخص تودۀ بدن: 3/61±17/49 کیلوگرم بر متر مربع). اطلاعات نیروی واکنش زمین به­‌وسیلۀ صفحۀ نیروی کیستلرطی پیش و پس­‌آزمون اندازه‌­گیری شد. تمرین‌­های اصلاحی طی شانزده هفته برای آزمودنی­‌ها اجرا شد. مقدار زمان رسیدن پای برتر به اوج در مؤلفۀ نیروی واکنش زمین در راستای داخلی-خارجی، در لحظۀ تماس پاشنه، حدود 61/90 درصد کاهش نشان داد (0/011=p). همچنین، مقادیر زمان رسیدن به اوج نیروی عمودی واکنش زمین در میانۀ مرحلۀ استقرار، تمایل به افزایش معناداری را در حدود 11/47 درصد طی پس‌­آزمون در مقایسه با پیش‌­آزمون نشان داد (0/063=p). مقادیر اوج مؤلفه‌های نیرویواکنش زمین، میزان بارگذاری، ضربه و گشتاور آزاد بین پیش و پس‌­آزمون اختلاف معنی­‌داری نداشت. یافته‌ها نشان داد که تمرین‌های اصلاحی به کار رفته در پژوهش حاضر بیشترین اثر را بر مؤلفه‌های زمان رسیدن به اوج نیروهای واکنشزمین داشته است، اما اثر معنی­‌داری بر مؤلفه­های میزان بارگذاری، ضربه و گشتاور آزاد نشان نداده است. تمرین­‌های اصلاحی پژوهش حاضر بیشترین اثر را بر مؤلفه‌های زمان رسیدن به اوج نیروهای واکنشزمین و بهبود آنها داشته است. از سوی دیگر، این تمرین­‌ها بر مقادیر بارگذاری عمودی و ضربه و گشتاور آزاد اثر معناداری نداشته­‌اند. },
keywords_fa = {زانوی پرانتزی, نیروهای واکنش زمین, میزان بارگذاری, ضربه, گشتاور آزاد.},

doi = {10.29252/jsmt.17.18.13},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-397-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-397-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Gorzi, A and Jazaei, R and Rahmani, A and Bahari, A},  
title = {The effects of different rest interval durations between resistance exercise sets on gene expression of CGRP and IGF-1 of muscle in male wistar rats}, 
abstract ={Determining the best rest interval durations between resistance exercise sets for adaptation is very important. This study investigated the effect of different rest intervals duration between resistance exercise (RE) sets on the gene expression of CGRP and IGF-1. Forty two male Wistar rats were randomly divided in to 7 groups. The resistance exercise included one session of climbing on one meter ladder with 26 steps. Exercise included 4 sets of 5 repetitions with an overload of 150 percent of the rat's body weight and 30, 60, 90, 120, 150 and 180 seconds rest intervals. The qRT-PCR technique was used to evaluate the gene expression of CGRP and IGF-1. The gene expression of CGRP in soleus muscles following RE with rest intervals of 30 (P=0.001), 60 (P=0.001) and 90 seconds (P=0.001) were significantly lower than 120, 150 and 180 seconds. However, there were no significant differences in the gene expression of IGF-1 among all groups (P=0.12). Based on our results, it seems that these rest interval domains can be addressed as a cut point of gene expression for the strength and hypertrophy developing process at the cellular level. },  
Keywords = {Resistance Exercise, Calcitonin Gene Related Peptide, Insulin-Like Growth Factor 1, Rest Intervals.},
volume = {17},
Number = {18}, 
pages = {23-33}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {مطالعۀ تأثیر فاصله‌های گوناگون استراحت بین نوبت‌های تمرین مقاومتی بر بیان ژن CGRP و IGF-1 عضلۀ موش‌های صحرایی نر ویستار},
abstract_fa ={تعیین بهترین میزان فاصلۀ استراحت بین دوره‌های تمرین ﻣﻘﺎﻭﻣﺘﻲ، برای رسیدن به سازگاری، بسیار مهم است. هدف پژوهش حاضر، تعیین اثر فاصله‌های گوناگون استراحت بین نوبت‌های یک جلسه تمرین مقاومتی بر بیان ژن پپتید وابسته به ژن کلسی‌تونین (CGRP) و عامل رشد شبه‌انسولینی یک (IGF-1) در عضله بود. به این ‌منظور، 42 سر موش صحرایی نر ویستار، به‌صورت تصادفی در هفت گروه قرار گرفتند. گروه‌های تمرینی یک جلسه تمرین مقاومتی (صعود از نردبان عمودی یک‌متری با 26 پله) با چهار نوبت، پنج تکرار با استراحت‌های 30، 60، 90، 120، 150 و 180 ثانیه‌ای بین نوبت‌ها را اجرا کردند. اضافه‌بار برابر با حدود 150 درصد وزن بدن موش‌ها بود. برای ارزیابی بیان ژن CGRP و IGF-1 از تکنیک RT-qPCR استفاده شد. میزان بیان ژن CGRP عضلۀ نعلی در گروه‌هایی که 30 ثانیه، 60 ثانیه و 90 ثانیه بین دوره‌های تمرینی استراحت می‌کردند، به‌طور معنی‌داری پایین‌تر از گروه‌های کنترل، 120، 150 و 180 ثانیه بود. بااین‌حال، میزان بیان ژن IGF-1 عضله در بین گروه‌ها تفاوت معنی‌داری نداشت (P=0.12). مطابق یافته‌های پژوهش حاضر، به نظر می‌رسد این دامنه استراحتی را نقطۀ افتراق بیان ژن‌های فعال‌شونده در فرآیندهای توسعه قدرت و حجیم‌سازی در سطح سلولی مطرح کرد.},
keywords_fa = {تمرین مقاومتی, پپتید وابسته به ژن کلسی‌تونین, عامل رشد شبه‌انسولینی, فاصلۀ استراحت‌ها},

doi = {10.29252/jsmt.17.18.23},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-398-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-398-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Shahidi, F and Ahmadi, A},  
title = {Comparing professional futsal practice sessions with and without blood restriction on angiogenesis and angiostatin stimulation in active young men}, 
abstract ={The aim of this study was comparing professional futsal practice sessions with and without blood flow restriction on angiogenesis and angiostatin stimulation in active young men. Among physical education students, 12 volunteer selected and randomly divided into two groups of exercise with and without blood restriction. All of the subjects did the 3 vs. 3 professional futsal practice in 6 repetition of two minutes. One minute determined as resting time between the repetitions. In exercise group with blood restriction, a cuff on the thighs with pressure of 140 Mm Hg were applied. The blood samples were collected before and after the exercise sessions to determine the ratio and values of VEGF and endostatin concentration. Elisa method was used to measure the variables. To determine within and between group differences, Paired T test and Independent T test were used respectively at significance level of 0.05. The results showed no significant differences for the measured variables between the groups. However, VEGF significantly decreased in the two groups after exercise session (P=0.002). The ratio of VEGF to endostatin significantly increased in exercise with blood flow restriction group (P=0.002), but not in the Exercise group (P=0.006). Interestingly, the endostatin concentration increased significantly after the trial (BFR: P=0.003, NONBFR: P=0.005). Blood lactate was significantly higher in exercise group with blood restriction(P=0.003). In conclusion, a professional futsal practice session can decrease blood level of VEGF and increase its endostatin. },  
Keywords = {Professional Futsal Practice, Blood Flow Restriction, Angiogenesis, Angeostatics, Active Young Men},
volume = {17},
Number = {18}, 
pages = {35-43}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {مقایسۀ اثر یک جلسه تمرین تخصصی فوتسال با و بدون محدودیت جریان خون بر فعال‌سازی عوامل آنژیوژنیک و آنژیواستاتیک در مردان فعال},
abstract_fa ={هدف این پژوهش، مقایسۀ تأثیر یک جلسه تمرین تخصصی فوتسال همراه با و بدون محدودیت جریان خون (BFR) بر فعال‌سازی عوامل آنژیوژنیک و آنژیواستاتیک مردان فعال بود. 12 نفر دانشجوی تربیت‌بدنی، که ویژگی‌های شرکت در پژوهش را داشتند، به‌صورت هدفمند انتخاب و به دو گروه تمرین تخصصی فوتسال همراه با محدودیت جریان خون (سن 1/17±24/16 سال و کیلوگرم بر متر مربع 2/25±22/48: BMI) و تمرین بدون محدودیت جریان خون (سن 1/83±23/76 سال و کیلوگرم بر متر مربع 1/83±21/87:BMI) تقسیم شدند. آزمودنی‌ها در هر دو گروه، تمرین سه در برابر سه را، که یک تمرین تخصصی در رشتۀ فوتسال است، به‌صورت شش تکرار دودقیقه‌ای انجام دادند. بین هر تکرار یک دقیقه استراحت اعمال شد. در گروه تمرین با محدودیت جریان خون، فشار کاف 110 درصد فشار خون سیستولیک روی ناحیۀ فوقانی هر دو ران در نظر گرفته شد. از همۀ آزمودنی‌ها قبل و بلافاصله بعد از انجام پروتکل، نمونۀ خونی به‌منظور اندازه‌گیری مقادیر VEGF و اندوستاتین و نسبت این دو فاکتور به هم گرفته شد. همچنین، روش الایزا برای اندازه‌گیری متغیرها مورد استفاده قرار گرفت. از آزمون‌های تی مستقل و وابسته در سطح معنی‌داری 0/05≥P  برای تعیین تفاوت بین‌گروهی و درون‌گروهی استفاده شد. نتایج آزمون‌ها تفاوت معنی‌داری را برای هیچ‌کدام از متغیرها بین دو گروه نشان نداد. بااین‌حال، مقادیر VEGF به‌طور معنی‌داری در هر دو گروه کاهش یافت (0/002=P) و همچنین، مقدار اندوستاتین در هر دو گروه به‌طور معنی‌داری افزایش نشان داد (گروه تمرین با P=0/003 :BRF، گروه تمرین: P=0/005). نسبت VEGF به اندوستاتین در گروه تمرین با BFR به‌طور معنی‌داری تغییر کرد (P=0/002)، اما تغییر آن در گروه تمرین معنی‌دار نبود (P=0/006). این نتایج در حالی به‌دست آمد که تفاوت معنی‌دار لاکتات نشان‌دهندۀ شدت بیشتر برای گروه تمرین با محدودیت جریان خون (P=0/003) بود. نتایج این پژوهش نشان‌داد که یک جلسه تمرین تخصصی فوتسال با محدویت جریان خون سطح سرمی VEGF را کاهش می‌دهد و همانند بسیاری از مطالعات، سطح اندوستاتین را افزایش می‌دهد.},
keywords_fa = {تمرین تخصصی فوتسال, BFR, آنژیوژنز, عوامل آنژیواستاتیکی, مردان فعال},

doi = {10.29252/jsmt.17.18.35},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-399-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-399-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {MousaviSadati, K},  
title = {Designing software to estimate the relative interference between multiple tasks and determine its validity}, 
abstract ={The most commonly used empirical approach to address issues of attention constraint is evaluate the degree of interference in dual or multiple tasks. The purpose of this study was designing software to estimate the relative interference between multiple tasks and determine its validity in performance prediction of simultaneous multiple tasks. in order to assess the validity of software, 46 students with a driving certificate from East Tehran branch of Islamic Azad University were selected by available sampling method, the response time to the visual and auditory stimulus of participants during driving in different conditions was measured by using software and hardware installed on their cars, and then relative interference in the above mentioned conditions was estimated by using relative interference software. The result of pearson correlation analysis showed that there is a high, meaningful and direct correlation between the amount of estimated relative interference with the software and measured participants' response time in different driving conditions (r=0.95, p≤0.01). Therefore, the designed software can be used to predict the amount of interference between two or more simultaneous tasks.},  
Keywords = {Design, Software, Relative Interference, Multiple Tasks, Validity.},
volume = {17},
Number = {18}, 
pages = {45-55}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {طراحی نرم‌افزار تخمین میزان تداخل نسبی بین تکالیف چندگانه و تعیین روایی آن},
abstract_fa ={متداول‌ترین روش تجربی برای بررسی مسائل مربوط به محدودیت توجه، ارزیابی میزان تداخل در تکالیف دوگانه یا چندگانه است. هدف تحقیق حاضر، طراحی نرم‌افزاری برای تخمین میزان تداخل نسبی تکالیف چندگانه و ارزیابی روایی آن در پیش‌بینی اجرای چند تکلیف هم‌زمان بود. برای سنجش روایی نرم‌افزار، 46 نفر از دانشجویان دانشگاه آزاد واحد تهران شرق که گواهی‌نامۀ رانندگی داشتند، با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. زمان پاسخ مشارکت‌کنندگان به محرک بینایی و شنوایی در حین رانندگی در موقعیت‌های مختلف با استفاده از نرم‌افزار و سخت‌افزاری که روی اتومبیل آنها نصب شده بود اندازه‌گیری شد و سپس، میزان تداخل نسبی در آن موقعیت‌ها با بهره‌گیری از نرم‌افزار تخمین میزان تداخل نسبی محاسبه شد. تجزیه و تحلیل یافته‌‌ها با آزمون هم‌بستگی پیرسون، نشان داد که بین میزان تداخل تخمین‌زده‌شده با نرم‌افزار و زمان پاسخ اندازه‌گیری‌شدۀ شرکت‌کنندگان در شرایط مختلف رانندگی هم‌بستگی بالا، معنی‌دار و مستقیم وجود دارد (r=0/95 ،p≤0/01). بنابراین، از نرمافزار طراحیشده می‌توان برای پیش‌بینی میزان تداخل بین دو یا چند تکلیف هم‌زمان استفاده کرد. },
keywords_fa = {طراحی, نرم‌افزار, تداخل نسبی, تکالیف چندگانه, روایی},

doi = {10.29252/jsmt.17.18.45},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-400-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-400-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Yalfani, A and Maleki, B and Raeisi, Z},  
title = {The effect of aquatic exercise therapy on the pain, disability and gait parameters of women with chronic low back pain}, 
abstract ={Chronic low back pain is one of the most common musculoskeletal problems. This disease, in addition to causing pain and disability affects the gait parameters in patients. The purpose of this study was to investigate the effect of aquatic exercises therapy on the severity of pain, disability and Spatiotemporal parameters and kinetic of gait in women with chronic low back pain. Twenty-four women with chronic low back pain (with a mean age of 26.6 years) participated in this study. The exercise protocol was conducted in water for 8 weeks. The severity of pain and disability were measured by Quebec and Oswestry questionnaires respectively. gait parameters were evaluated using a foot pressure device. Aquatic exercises therapy significantly decreased pain and disability severity and significantly improved gait parameters in the experimental group (p≤0.05). Fore there more, the significant difference between the variables in the post-test was obtained between experimental and control groups (p≤0.05). No significant difference was observed between the pre-test and post-test comparisons in the control group (p≥0.05). Regarding the reduction of pain and disability and improvement of gait parameters after eight weeks’ intervention in experimental group, the use of this protocol is recommended to improve patients with chronic low back pain as a new method.  },  
Keywords = {Aquatic Exercises Therapy, Chronic Low Back Pain, Pain, Disability, Walking.},
volume = {17},
Number = {18}, 
pages = {57-67}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {اثر تمرین در آب بر درد، ناتوانی و پارامترهای راه‌رفتن در زنان مبتلا به کمردرد مزمن},
abstract_fa ={کمردرد مزمن از شایع‌ترین مشکلات اسکلتی- عضلانی است. این عارضه، علاوه‌بر ایجاد درد و ناتوانی، بر متغیرهای راه‌رفتن در افراد مبتلا نیز اثر می‌گذارد. هدف این مطالعه، بررسی اثر تمرینات درمانی در آب بر درد، ناتوانی، متغیرهای فضایی-زمانی و کینتیکیِ راه‌رفتن در زنان مبتلا به کمردرد مزمن است. 24 زن مبتلا به کمردرد مزمن (با میانگین سنی 6/26 سال) در مطالعۀ حاضر مشارکت کردند. پروتکل تمرینی در آب به مدت هشت هفته اجرا شد. شدت درد و ناتوانی به‌ترتیب از طریق پرسش‌نامه‌های کیوبک و اوسوستری، و متغیرهای راه‌رفتن نیز با استفاده از دستگاه اندازه‌گیری توزیع فشار کف‌پایی ارزیابی شد. تمرینات درمانی در آب به کاهش معنادار درد و ناتوانی و بهبود معنادار پارامترهای راه‌رفتن در گروه تجربی منجر شد (0/05≥P). تفاوت معناداری نیز بین متغیرهای پیش‌گفته در پس‌آزمون بین گروه تجربی و کنترل حاصل شد (0/05≥P). با مقایسۀ پیش‌آزمون و پس‌آزمون در گروه کنترل، هیچ‌گونه تفاوت معناداری مشاهده نشد (0/05≤P). با توجه به کاهش درد و ناتوانی و بهبود متغیرهای راه‌رفتن پس از هشت هفته تمرین در آب، پروتکل تمرینی پژوهش حاضر می‌تواند برای بهبود بیماران مبتلا به کمردرد مزمن مفید باشد.},
keywords_fa = {تمرین درمانی در آب, کمردرد مزمن, درد, ناتوانی, راه‌رفتن.},

doi = {10.29252/jsmt.17.18.57},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-401-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-401-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2019}  
}