@article{ 
author = {Yaqoubi, Razie and Sadeghi, Heydar and Yaqoubi, Ali},  
title = {The relationship between some of anthropometrical and biomechanical parameters, front and back crawl swimming in girl’s swimmers}, 
abstract ={Since the anthropometric and biomechanical parameters role is effective in improving the quality of sports skills, researchers and sports scientists are interesting to identify and communicate between these factors. The purpose of this study was making relationship between some of anthropometrical and biomechanical parameter of girl swimmers in swimming breast strokes. Twenty girl Swimmers (mean±SD: age 12±2 years; heights 147.50±11.23 cm; weights  39.53±9.58 kg) performed in this study. After compeletting the personal and satisfaction form anthropometric charactrastics, motion domain, power swimmer’s record along with information about the number of arm and leg kicks in distance of 25 meters was measured. Descriptive statics (mean, Standard deviation) and deductive statics (pearson corrolation, principle component analysis (PCA) to the determine the main parameters influencing and multiple regression to determine the role of main parameters selected) were used for data analysis. Results indicate the relationship between weight and length with swimmers stroke length in swimming breast stroke. Also there was a relationship between body type (endo morph, mezzo morph) with some of swimmers biomechanical parameters (speed, number of legs kicks, top power, hyper extension, motion domin of thigh). The given results indicate that there was a relationship between percentage of the anthropometric and biomechanical parameters in swimmers, and some of biomechanical parameters predictors of back and front crawl swimming in the same swimmer were different.  },  
Keywords = {Anthropometric, Biomechanic, Front Crawl Swimming, Back Crawl Swimming},
volume = {16},
Number = {15}, 
pages = {1-10}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {ارتباط میان برخی از شاخص‌های آنتروپومتریکی و بیومکانیکی شناگران دختر در شنای کرال سینه و پشت},
abstract_fa ={پارامترهای آنتروپومتریکی و بیومکانیکی در بهبود سطح کیفی اجرای مهارت­‌های ورزشی تأثیرگذار است و شناسایی و ارتباط میان این عوامل برای محققان و متخصصان علوم ورزشی قابل توجه است. هدف از انجام این مطالعه ارتباط میان برخی از شاخص‌­های آنتروپومتریکی و بیومکانیکی شناگران دختر در شنای کرال سینه و پشت بود. 20شناگر دختر؛ در میانگین و انحراف معیار (سن 2±12سال، قد 11/23±147/50 سانتیمتر، وزن 9/58±39/53کیلوگرم) بعنوان آزمودنی شرکت کردند. پس از تکمیل فرم رضایت‌­نامه و اطلاعات فردی، ویژگی­‌های آنتروپومتریکی، دامنه حرکتی، قدرت آزمودنی­‌ها، رکورد شناگران همراه با اطلاعات مربوط به تعداد دورهای کامل حرکت دست­‌ها و تعداد ضربات پاها در مسافت 25متر اندازه­‌گیری شد. برای تحلیل اطلاعات از آمار توصیفی (میانگین، انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (همبستگی پیرسون، تحلیل عاملی برای تعیینشاخص‌­های اصلی اثرگذار و رگرسیون چندمتغیری برای تعیین نقششاخص­‌های اصلی گزینش­شده) استفاده شد. نتایج بیانگر ارتباط معنی­‌دار قد و وزن با طول ضربه شناگران شنای کرال سینه وارتباط معنی­‌دار پهنای لگن و پهنای سر با قدرت تحتانی شناگران شنای کرال سینه و پشت بود، همچنینارتباط معنی­‌داری میان تیپ بدن (اندومورف، مزومورف) با برخی از شاخص‌­های بیومکانیکی (سرعت، تعداد ضربات پاها، قدرت فوقانی، دامنه حرکتی هایپر اکستنشن ران) شناگران مشاهده شد. نتایج بدست آمده مؤید وجود ارتباط میان درصدی از شاخص­‌های آنتروپومتریکی و بیومکانیکی شناگران شنای کرال­ سینه و پشت بود. ضمن این­کهبرخی پیش­گویی­کننده­‌های پارامترهای بیومکانیکی در دو شنای کرال سینه و پشت با شناگران یکسان با هم متفاوت بودند.},
keywords_fa = {آنتروپومتریک, بیومکانیک, شنای کرال سینه, شنای کرال پشت},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-283-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-283-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {KhadiviBurojeny, Zahra and Rajabi, Hamid and Marandi, Mohammad and Haghjoo, Shaghayegh and KhadiviBurojeny, Alireza and Noorian, Ebrahim},  
title = {Effect of resistance training on plasma FGF-2 and Myostatin level in male Wistar rats}, 
abstract ={The purpose of present study was to determine the effect of 8 weeks of  resistance training on serumic myostatin, and Fibroblast Growth Factor-2 (FGF-2) level in male Wistar rats. 20 adult male wistar rats(150-250gr) were randomly divided into 2 groups [control group; n=10 (C), resistance training; n=10 (R)]. Resistance training was conducted for 8 weeks (5 session/week) on a special 1 meter height ladder (divided by 26 stairs) with loading of 30٪ of body weight (suspended from the tail) in the first week and increased to 200٪ of body weight in the last week. Training includes 3 sets of 4 reps with 3 minutes rest between sets. At the end of last week blood samples were taken from the rats and myostatin, TGF-β1 and FGF-2 was measured in three groups with the ELISA kit. At the end of the study ،the plasma levels of the myostatin decreased [71/82±19/62 mg/dl (R) ver. 105/86±17/49 mg/dl(C). (p≤0/001)], but the level of FGF-2 increased significantly in resistance training group [102/462±11/135mg/dl (R) ver. 86/96±12/606 mg/dl (C) (p=0/048)]. In contrast, the serum level of TGF-β was not statistically different between the two groups [153/48±54/09 mg/dl (R).160/62±32/85 mg/dl (C). (p=0/725)]. This study shows that 8 weeks of resistance training reduces serum levels myostatin and increased serum levels of FGF-2. These two factors cause activation or non-activation of satellite cells (Muscle stem cells that control muscle hypertrophy). However the nerve - muscle agents in the first 8 weeks of resistance training have the maximum participation on strength increases, but in this research we see affect the signals of satellite cells in the first 8 weeks of resistance training can change significantly. Also, although serum levels of TGF-β1 in the exercise group was significantly different from the control group, but the overall value of the exercise group had slightly reduced.  },  
Keywords = {Resistance Training, Transforming Growth Factor-β1 (TGF-β1), Fibroblast Growth Factor-2 (FGF-2), Myostatin,  Satellite Cell.},
volume = {16},
Number = {15}, 
pages = {11-22}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {اثر تمرین مقاومتی بر سطوح سرمی مایوستاتین و  FGF-2 پلاسمایی در موش‌های نر ویستار},
abstract_fa ={هدف از تحقیق حاضر تعیین اثر هشت­هفته تمرین مقاومتی بر میزان مایوستاتین وFGF-2  سرمی در موش‌­های صحرایی نر نژاد ویستار است؛ به همین منظور، تعداد 20سر موش صحرایی نر بالغ 250-150 گرمی به صورت تصادفی به دوگروه شاهد و تمرین مقاومتی تقسیم شد. گروه تمرین مقاومتی به مدت هشت­‌هفته و هفته­‌ای پنج­‌جلسه روی نردبان مخصوص به ارتفاع یک­‌متر و 26­پله با حمل یک­ وزنه به میزان 30­درصد وزن بدن خود که به دم آن­ها بسته می‌شد، تمرینات خود را آغاز نمود و این میزان به صورت فزاینده در هفته آخر به 200­درصد وزن بدن حیوانات رسید. تمرینات هر جلسه شامل سه‌­نوبت چهارتکراری با سه‌­دقیقه استراحت میان نوبت­‌ها بود. پس از پایان هفته آخر خون‌گیری از چشم موش­‌ها به عمل آمد و اندازه‌­گیری مایوستاتین، TGF-β1و FGF-2 هر سه­‌گروه با کیت مربوطه به روش الایزا انجام شد. در پایان مطالعه، سطح سرمی مایوستاتین در گروه تمرین مقاومتی کاهش یافت (در گروه تمرین مقاومتی 19/62±71/82 و در گروه شاهد 17/49±105/86میلی­‌گرم در دسی­‌لیتر بود (0/001≤p). در حالی که سطح سرمی  FGF-2در گروه تمرین مقاومتی به طور معناداری (0/048=p) افزایش یافت (در گروه تمرین مقاومتی 11/135±102/462 و در گروه شاهد 12/606±86/96 میلی‌گرم در دسی‌­لیتر بود). همچنین سطح سرمی TGF-βدر بین گروه مقاومتی 54/09±153/48 و شاهد 32/85±160/62 میلی‌گرم در دسی­‌لیتر بود و تفاوت معنی‌داری در دوگروه دیده نشد (0/725=p). این پژوهش نشان می­‌دهد که هشت­‌هفته تمرین مقاومتی موجب کاهش سطوح سرمی مایوستاتین و افزایش سطوح سرمی FGF-2 می­‌گردد. این دو فاکتور از عوامل فعال­‌سازی یا غیرفعال­‌سازی سلول‌های ماهواره­‌ای (سلول‌­های بنیادی سلول عضلانی و کنترل­‌کننده هایپرتروفی) است. این در حالی است که عوامل عصبی- عضلانی در هشت‌­هفته اول تمرین مقاومتی بیش­ترین مشارکت را در افزایش قدرت دارد، اما سیگنال‌­های تاثیرگذار روی سلول­‌های ماهواره­‌ای در هشت­‌هفته اول تمرین مقاومتی تغییر معنی­‌داری نمی­‌کنند.  },
keywords_fa = {تمرین مقاومتی, فاکتور رشد تغییر شکل‌دهنده بتا (TGF-β1), عامل رشد فیبروبلاستی-2 (FGF-2), مایوستاتین, سلول‌های ماهواره‌ای},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-300-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-300-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {FekriKourabbaslou, Vahid and Motamedi, Pezhman and AmaniShalamzari, Sadegh},  
title = {The effect of six weeks of interval resistance training on eotaxin and brain-derived neurotrophic factor serum levels in overweight young men}, 
abstract ={Eotaxin, a pro-inflammatory Adipokine is secreted from adipose tissue, which its secretion increases in the obesity and cause neurodegeneration. BDNF is a neurological factor that interferes with cognitive function, fat and sugar metabolism, as well as the pathophysiology of obesity and metabolic syndrome in adulthood. The aim of this study was to investigate the Effect of Six Weeks of Interval Resistance Training on Eotaxin and Brain-Derived Neurotrophic Factor Serum Levels in Overweight young men. Twenty non-active students without regular exercise program from Kharazmi University were randomly selected and divided into two groups of training (n=10) and control (n=10). The training group performed Interval resistance Training for 6 weeks, 3 sessions per week and each session lasted 45 minutes. The training program included 7 moves with intensity of 30-40% of 1RM and velocity 2v for 10 seconds and rest intervals with intensity 30-40% 1RM and velocity v for 20 seconds. Blood samples were taken before and after 6 weeks of training to evaluate the serum Eotaxin and BDNF levels using the Sandwich ELISA. To analyze the data, the covariance test and Bonferron's post hoc test were used to compare the variables. The results of covariance analysis and Bonferroni test showed that 6 weeks of Interval resistance training caused a significant reduction in the weight (p=0.003), body mass index (p=0.004) Waist circumference (p=0.012) and fat percentage (p=0.001). Also, significant increase was observed in muscular endurance (p=0.001), serum BDNF levels in the training group compared to the control group (p=0.024), and serum Eotaxin levels in the training group decreased significantly (p=0.022). Correlation results showed a significant reverse relationship respectively between pre and post training Eotaxin and BDNF (p=0.015  r=-0.511, p=0.013 r=-0.586). Weight loss through six weeks of Interval Resistance training, which accompanied the loss of adipose tissue; resulted in a reduction in serum levels of Eotaxin and increased serum levels of BDNF.  },  
Keywords = {Interval Resistance Training, Eotaxin, BDNF, Overweight},
volume = {16},
Number = {15}, 
pages = {23-34}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {تأثیر شش‌هفته تمرین مقاومتی تناوبی بر سطوح سرمی ائوتاکسین و عامل نروتروفیک مشتق از مغز در مردان جوان با اضافه وزن},
abstract_fa ={ائوتاکسین آدیپوکین پیش التهابی مترشحه از بافت چربی است که ترشح آن در چاقی افزایش یافته و مانع نوروژنز می­‌شود. BDNF نیز یکی از عوامل رشد عصبی است که در عملکرد شناختی، متابولیسم چربی و قند و همچنین پاتوفیزیولوژی چاقی و سندرم متابولیک در بزرگسالی مؤثر است. هدف از مطالعه حاضر تعیین تاثیر شش‌­هفته تمرین مقاومتی تناوبی بر سطوح سرمی ائوتاکسین و عامل نروتروفیک مشتق از مغز در مردان جوان با اضافه­‌وزن بود. ۲۰دانشجوی غیرفعال و فاقد برنامه ورزشی منظم از دانشگاه خوارزمی انتخاب و به صورت تصادفی به دوگروه تمرین (۱۰نفر) و کنترل (۱۰نفر) تقسیم شدند. گروه تمرین به مدت شش­‌هفته، سه‌­جلسه در هفته و هرجلسه به مدت ۴۵دقیقه در تمرینات حضور داشتند. برنامه تمرینی شامل هفت­‌حرکت با شدت ۳۰-۴۰درصد ۱RM و سرعت ۲v به مدت ۱۰ثانیه و فواصل استراحتی با شدت ۳۰-۴۰درصد ۱RM و سرعت v0/5 به مدت ۲۰ثانیه بود. نمونه­های خونی قبل و پس از شش‌­هفته تمرین، اخذ و مقادیر ائوتاکسین و BDNF  سرمی با روش الایزا اندازه‌­گیری شد. برای تجزیه و تحلیل داده­‌ها از آزمون کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی برای مقایسه متغیرها و همبستگی پیرسون استفاده شد. نتایج تحلیل کوواریانس و آزمون بونفرونی نشان‌­دادند که شش­‌هفته تمرین مقاومتی تناوبی موجب کاهش معناداری در شاخص‌­های پیکرسنجی مثل توده‌­ی بدنی (۰/۰۰۳=p)، شاخص توده بدن (۰/۰۰۴=p)، دور کمر (۰/۰۱۲=p) و درصد چربی (۰/۰۰۱=p) شد؛ همچنین، این روش موجب افزایش معنی‌­دار در استقامت عضلانی (۰/۰۰۱=p)، و سطوح BDNF  سرمی گروه تمرین نسبت به گروه کنترل گردید (۰/۰۲۴=p)؛ همچنین، سطوح ائوتاکسین سرمی در گروه تمرین کاهش معنی‌­داری داشت (۰/۰۲۲=p). نتایج همبستگی هم نشان‌­داد بین ائوتاکسین و BDNF پیش و پس از آزمون به ترتیب رابطۀ معکوس معنی‌­داری وجود دارد (0/511=p=0/013   r=0/586  ، p=0/015   r) . کاهش وزن در اثر شش­‌هفته تمرین مقاومتی تناوبی که همراه با از دست‌­دادن بافت چربی بوده است، موجب کاهش سطوح سرمی ائوتاکسین و افزایش سطوح سرمی BDNF گردیده است.  (0=p=0/013 r},
keywords_fa = {تمرین مقاومتی تناوبی, ائوتاکسین, BDNF, اضافه‌وزن},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-472-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-472-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {FekriKourabbaslou, Vahid and Motamedi, Pezhman and AmaniShalamzari, Sadegh},  
title = {The effect of six weeks of interval resistance training on eotaxin and brain-derived neurotrophic factor serum levels in overweight young men}, 
abstract ={Eotaxin, a pro-inflammatory Adipokine is secreted from adipose tissue, which its secretion increases in the obesity and cause neurodegeneration. BDNF is a neurological factor that interferes with cognitive function, fat and sugar metabolism, as well as the pathophysiology of obesity and metabolic syndrome in adulthood. The aim of this study was to investigate the Effect of Six Weeks of Interval Resistance Training on Eotaxin and Brain-Derived Neurotrophic Factor Serum Levels in Overweight young men. Twenty non-active students without regular exercise program from Kharazmi University were randomly selected and divided into two groups of training (n=10) and control (n=10). The training group performed Interval resistance Training for 6 weeks, 3 sessions per week and each session lasted 45 minutes. The training program included 7 moves with intensity of 30-40% of 1RM and velocity 2v for 10 seconds and rest intervals with intensity 30-40% 1RM and velocity v for 20 seconds. Blood samples were taken before and after 6 weeks of training to evaluate the serum Eotaxin and BDNF levels using the Sandwich ELISA. To analyze the data, the covariance test and Bonferron's post hoc test were used to compare the variables. The results of covariance analysis and Bonferroni test showed that 6 weeks of Interval resistance training caused a significant reduction in the weight (p=0.003), body mass index (p=0.004) Waist circumference (p=0.012) and fat percentage (p=0.001). Also, significant increase was observed in muscular endurance (p=0.001), serum BDNF levels in the training group compared to the control group (p=0.024), and serum Eotaxin levels in the training group decreased significantly (p=0.022). Correlation results showed a significant reverse relationship respectively between pre and post training Eotaxin and BDNF (p=0.015  r=-0.511, p=0.013 r=-0.586). Weight loss through six weeks of Interval Resistance training, which accompanied the loss of adipose tissue; resulted in a reduction in serum levels of Eotaxin and increased serum levels of BDNF.  },  
Keywords = {Interval Resistance Training, Eotaxin, BDNF, Overweight},
volume = {16},
Number = {15}, 
pages = {23-34}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {تأثیر شش‌هفته تمرین مقاومتی تناوبی بر سطوح سرمی ائوتاکسین و عامل نروتروفیک مشتق از مغز در مردان جوان با اضافه وزن},
abstract_fa ={ائوتاکسین آدیپوکین پیش التهابی مترشحه از بافت چربی است که ترشح آن در چاقی افزایش یافته و مانع نوروژنز می­‌شود. BDNF نیز یکی از عوامل رشد عصبی است که در عملکرد شناختی، متابولیسم چربی و قند و همچنین پاتوفیزیولوژی چاقی و سندرم متابولیک در بزرگسالی مؤثر است. هدف از مطالعه حاضر تعیین تاثیر شش‌­هفته تمرین مقاومتی تناوبی بر سطوح سرمی ائوتاکسین و عامل نروتروفیک مشتق از مغز در مردان جوان با اضافه­‌وزن بود. ۲۰دانشجوی غیرفعال و فاقد برنامه ورزشی منظم از دانشگاه خوارزمی انتخاب و به صورت تصادفی به دوگروه تمرین (۱۰نفر) و کنترل (۱۰نفر) تقسیم شدند. گروه تمرین به مدت شش­‌هفته، سه‌­جلسه در هفته و هرجلسه به مدت ۴۵دقیقه در تمرینات حضور داشتند. برنامه تمرینی شامل هفت­‌حرکت با شدت ۳۰-۴۰درصد ۱RM و سرعت ۲v به مدت ۱۰ثانیه و فواصل استراحتی با شدت ۳۰-۴۰درصد ۱RM و سرعت v0/5 به مدت ۲۰ثانیه بود. نمونه­های خونی قبل و پس از شش‌­هفته تمرین، اخذ و مقادیر ائوتاکسین و BDNF  سرمی با روش الایزا اندازه‌­گیری شد. برای تجزیه و تحلیل داده­‌ها از آزمون کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی برای مقایسه متغیرها و همبستگی پیرسون استفاده شد. نتایج تحلیل کوواریانس و آزمون بونفرونی نشان‌­دادند که شش­‌هفته تمرین مقاومتی تناوبی موجب کاهش معناداری در شاخص‌­های پیکرسنجی مثل توده‌­ی بدنی (۰/۰۰۳=p)، شاخص توده بدن (۰/۰۰۴=p)، دور کمر (۰/۰۱۲=p) و درصد چربی (۰/۰۰۱=p) شد؛ همچنین، این روش موجب افزایش معنی‌­دار در استقامت عضلانی (۰/۰۰۱=p)، و سطوح BDNF  سرمی گروه تمرین نسبت به گروه کنترل گردید (۰/۰۲۴=p)؛ همچنین، سطوح ائوتاکسین سرمی در گروه تمرین کاهش معنی‌­داری داشت (۰/۰۲۲=p). نتایج همبستگی هم نشان‌­داد بین ائوتاکسین و BDNF پیش و پس از آزمون به ترتیب رابطۀ معکوس معنی‌­داری وجود دارد (0/511=p=0/013   r=0/586  ، p=0/015   r) . کاهش وزن در اثر شش­‌هفته تمرین مقاومتی تناوبی که همراه با از دست‌­دادن بافت چربی بوده است، موجب کاهش سطوح سرمی ائوتاکسین و افزایش سطوح سرمی BDNF گردیده است.  (0=p=0/013 r},
keywords_fa = {تمرین مقاومتی تناوبی, ائوتاکسین, BDNF, اضافه‌وزن},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-284-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-284-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Ghasemi, Mohamad Hadi and Fashi, Moham},  
title = {Comparison of advanced physical fitness profile between Olympic soccer team members of Iran according to playing position}, 
abstract ={The aim of present study was comparison of advanced physical fitness profile between Olympic soccer team members of Iran according to playing position. 29 Invited soccer players to the 17th national Olympic soccer team of Iran dispatched to 17th Asian Olympics Games, Incheon 2014 )mean age of 20.39± 2.01 yrs(, divided into five group of goalkeepers, defenders, midfield players, wingers and attackers according to playing position participated in the study. Body composition parameters (including body mass index, body fat percentage), isokinetic force (peak torque, agonist/antagonist ratio, work fatigue, total work of extension and flexion), aerobic power by analysis of respiratory gases and anaerobic power and fatigue index by Wingate test were packaged for data collection. Descriptive statistics (i.e., mean ± standard deviation) and inferential statistics (i.e., one way ANOVA with Hopkins post hoc after subtracting data  of pre- post) used for analysis data. While it was unbelievable the findings did not show any significant difference between five groups of present study. It seems that Olympic soccer team players of Iran has not prepared in a conditioning principle and based on playing position for participate in 17th Asian games. Moreover it supposed that national players spent most of the preparation periods & specific based conditioning workouts on their clubs, hence due to the short time of conditioning in the national camps trainings, players have not dispatched to the games with favorable preparation.  },  
Keywords = {Soccer, Physical Fitness, Isokinetic Force, Aerobic Power, Anaerobic Power},
volume = {16},
Number = {15}, 
pages = {35-46}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {مقایسۀ نیمرخ پیشرفتۀ آمادگی جسمانی بازیکنان فوتبال المپیک ایران براساس پست بازی},
abstract_fa ={هدف از تحقیق حاضر مقایسۀ نیمرخ پیشرفتۀ آمادگی جسمانی بازیکنان فوتبال المپیک ایران براساس پست بازی است. تعداد 29 تن از بازیکنان دعوت‌شده به اردوی تیم ملی فوتبال المپیک ایران اعزامی به دوره هفدهم بازی­‌های المپیک آسیایی (اینچئون1،  2014) با میانگین سن 2/01±20/39سال براساس پست بازی در قالب پنج­‌گروه دروازبانان، مدافعان، بازیکنان میانی، بازیکنان کناری و مهاجمان در فرایند پژوهش شرکت کردند و متغیرهای ترکیب بدنی (شامل شاخص توده بدن، درصد چربی)، نیروی آیزوکینتیک (اوج گشتاور، نسبت عضلات موافق به مخالف، خستگی کار، کل کار مصرفی خم­شدن و یازشدن)، توان هوازی با دستگاه تحلیل­‌کنندۀ گازهای تنفسی و توان بی­‌هوازی و شاخص خستگی با آزمون وینگیت اندازه‌­گیری شد و نتایج آن با آمار توصیفی (میانگین±انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (تحلیل واریانس یک‌­راهه پس از تحلیل نمره‌­ها همراه با تست تعقیبی هابکینز) مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته‌­های پژوهش حاضر تفاوت معنادار متغیرهای یادشده را در میان بازیکنان پست­‌های مختلف نشان نمی‌­دهد. با بررسی وضعیت آمادگی جسمانی بازیکنان تیم ملی فوتبال المپیک ایران، به‌­نظر می­‌رسد تیم فوتبال المپیک از آمادگی مطلوب تخصصی و بر مبنای پست بازی برای شرکت در بازی‌­های المپیک آسیایی برخوردار نبوده است، این در حالی است که بازیکنان بیش­ترین زمان تمرین خود را در تیم‌­های باشگاهی گذرانده و با توجه به مدت‌­زمان کم اردوهای تیم ملی، بازیکنان با آمادگی مناسبی در مسابقات شرکت نکرده­‌اند.   1. Incheon},
keywords_fa = {فوتبال, آمادگی جسمانی, نیروی آیزوکینتیک,  توان هوازی, توان بی‌هوازی},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-286-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-286-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Eslami, Mansour and Nazari, Mohse},  
title = {Effect of general fatigue on knee join muscle work and power absorption during stance phase of running}, 
abstract ={All sustained physical activities subject the body to various levels of fatigue. This is especially evident when running, which is one of the most popular forms of exercise and may be described as a reduction in maximum force production  and power output . the purpose of this study was to investigate the effect of running in an exerted state on knee muscles power absorption and work during the stance phase of running. Sixteen healthy physical education male students with an average age 22 and SD 2.27 years and height 177 and SD 5.47 cm and mass 72.6 and SD 8.4 kg participated in this study voluntary. Kinetic and kinematic data recorded by using of video camera and force plate. The negative and positive power and work of muscles operating on knee has calculated using inverse dynamic equations in MATLAB2010 Software. Paired sample T test was done to statistical analysis in SPSS 2010 software (p≤0.05). The results of this study indicated that negative peak power and work significantly decreased 33.78% and 22.6% respectively. Although the positive peak power significantly decreased (p≤0.05), positive work didn’t change significantly (p=0.644). The results of this research indicated that the absorbing function of the muscles is decreased following fatigue and may be led to increase the injury risk of running.  },  
Keywords = {General Fatigue, Joint Work, Absorbing Power, Running.},
volume = {16},
Number = {15}, 
pages = {47-55}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {تأثیر خستگی عمومی بر کار و توان جذبی عضلات مفصل زانو طی مرحله اتکای دویدن},
abstract_fa ={فعالیت­های فیزیکی مداوم، بدن را در سطوح مختلف خستگی قرار می­‌دهد. خستگی یکی از پیامدهای جدایی­‌ناپذیر اکثر فعالیت‌­های ورزشی بوده که ممکن است منجر به تغییراتی در عملکرد تولید و جذب نیرو در عضلات شود. هدف از پژوهش حاضر، تاثیر دویدن در حالت واماندگی بر توان جذبی و کار عضلات زانو طی مرحله اتکای دویدن بود . 16دانشجوی مرد با میانگین سن2/27±22سال، قد 5/47±177سانتیمتر و جرم 8/4±72/6 کیلوگرم به­‌صورت داوطلبی شرکت داشتند. داده­‌های سینماتیکی و سینتیکی با استفاده از دوربین ویدئویی و صفحه نیروسنج ثبت شد. توان و کار منفی و مثبت عضلات عمل‌کننده بر زانو، با استفاده از معادلات دینامیک معکوس در نرم­‌افزار2010  MATLAB محاسبه شد. آزمون فرضیات با استفاده از آزمون T زوجی (تی همبسته) انجام شد  (0/05≤p). نتایج نشان­داد، اوج توان منفی و کار منفی پس از خستگی به‌­طور معناداری به ترتیب 33/78% و 22/6%  کاهش یافت. با وجود اینکه اوج توان مثبت به­‌طور معناداری کاهش یافت (0/05≤p) اما کار مثبت تغییر معناداری نداشت (0/644p=). نتایج این پژوهش نشان­داد که پس از خستگی، عملکرد جذب ضربه برخوردی در مرحله اتکای دویدن از سوی عضلات کاهش­یافته، که این کاهش ممکن است منجر به افزایش خطر آسیب­های دویدن شود.},
keywords_fa = {خستگی عمومی, کار مفصلی, توان جذبی, دویدن},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-288-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-288-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Alyarnezhad, Chiman and Daneshmandi, Hasan and Samami, Nader},  
title = {The comparision of upper cross syndrome in children with visual and hearing impairments with normal counterparts}, 
abstract ={The upper cross syndrome is a postural abnormality with excessive activity of the muscles on the chest and upper trapezius muscles. In this study, upper cross  syndrome in hearing impairment, vision impairment, and normal students is investigated. This descriptive- analytic study was performed on 30 poor vision boys, 30 poor hearing boys and 30 normal boys with mean age 11.76±2.89 years and their height was 135.15±13.13 cm, weight: 52±29.47 kg. Photos of each person were examined in sagittal planes for head and shoulder deviation. Flexible ruler(r=0/91) was used for the assessment of kyphosis. One-way ANOVA and scheffe post hoc test was used to compare groups by using SPSS (version 20) software (detection limit p≤0.05). Data analysis showed a significant difference between members of groups in case of forward head, rounded shoulder and kyphosis. Visual and hearing impairment is due to position abnormalities. Preventing and improving of the position forward head, rounded shoulder, and kyphosis lead to an abnormality postural position which is called the upper cross syndrome and it is conceivable with design and implementation of corrective exercises.  },  
Keywords = {Upper Cross Syndrome, Visual Impairment, Hearing Impairment},
volume = {16},
Number = {15}, 
pages = {57-65}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {مقایسۀ سندروم متقاطع فوقانی در افراد کم‌بینا و کم‌شنوا با همتایان عادی},
abstract_fa ={سندروم متقاطع فوقانی به­عنوان یک نا­هنجاری پاسچرال با فعالیت بیش از حد عضلات سینه­‌ای و عضلات ذوزنقه‌­ای فوقانی شناخته می­‌شود. هدف از این مطالعه بررسی سندروم متقاطع فوقانی در دانش‌­آموزان کم‌­بینا، کم‌­شنوا و عادی است. این مطالعه توصیفی تحلیلی روی 30پسر کم‌­بینا، 30پسر کم‌­شنوا و 30پسر عادی با میانگین و انحراف استاندارد 2/89±11/76سال، وزن 29/47±52 کیلوگرم، قد 13/13±135/15سانتی­‌متر انجام‌­شد. ارزیابی نا­هنجاری سر­به­‌جلو و شانه­‌گرد از نمای جانبی وضعیت سر و شانه و ارزیابی کایفوز با خط­‌کش منعطف (0/91r=) انجام شد. تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از آنالیز واریانس یک‌طرفه (ANOVA) و آزمون تعقیبی شفه در سطح معناداری (0/05≥p) انجام شد. نتایج نشان­داد زاویه سر­به­‌جلو کم­‌بینایانبیش­تر از گروه کم‌شنوایان و عادی بود (0/001p=). زاویه شانه­‌گرد و کایفوز در کم‌­بینایان بیش­تر از کم­‌شنوایان و گروه سالم بود (0/001p=). نارسایی بینایی و شنواییمی­‌تواند بانا­هنجاری­‌های وضعیتی مرتبط باشد. نتایج نشان­داد سربه‌جلو، شانه­‌گرد و کایفوز منجر به سندروم متقاطع فوقانی می‌­شود و لازم است به آن توجه شود؛ بنابراین، به مربیان و متخصصان ورزشی توصیه می­‌شود برای بهبود وضعیت‌­بدنی این افراد برنامه‌­های آموزشی پیشگیرانه و نیز تجویز برنامه حرکتی اصلاحی را برنامه­‌ریزی نمایند},
keywords_fa = {سندروم متقاطع فوقانی, کم‌بینایان, کم‌شنوایان},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-289-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-289-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {SalehiSarbizhan, Mohadse and Letafatkar, Amir and Khaleghi, Mehdi},  
title = {Comparison the effect of comprehensive exercises of anterior cruciate ligament lnjury prevention along with feedback on knee function}, 
abstract ={The most common side effect of physical activity is the risk of musculoskeletal damage, that anterior cruciate ligament injury is the most common one. Purpose of the study is comparing the effect of six weeks of comprehensive injury prevention training on anterior cruciate ligament with internal and external feedback on the proprioception and knee function of active female university students. Forty five active female university students aged 18-25 years were volunteered and randomly assigned to three groups (internal, external and control) and they performed the protocol three times a week for six weeks. Proprioception and function of the knee joint were measured using goniometer and functional tests in two stages  namely pre-test and post-test. Statistical analysis of covariance, paired t test and Tukey's post hoc tests were used for statistical analysis with a significant level of p≤0.05. Overall results of the study showed that the present exercise protocol with internal and external feedback had a significant effect on the proprioception of p≤0.001 and p=0.000 for the knee performance and there was no significant difference between the two training groups. Regarding the results of the study, it is suggested that the present training protocol be addressed by coaches and sport sciences specialists as a complementary tool and method, along with other training methods, for those who are prone to damage to the anterior cruciate ligament.},  
Keywords = {Proprioception, Feedback, Prevention of Injury, Anterior Cruciate Ligament},
volume = {16},
Number = {16}, 
pages = {1-16}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {مقایسه تاثیر تمرینات جامع پیشگیری از آسیب لیگامان ‌صلیبی‌ قدامی همراه با بازخورد بر عملکرد زانو},
abstract_fa ={رایج­ترین عارضه جانبیمتاثر از فعالیت بدنی، خطر آسیب عضلانی اسکلتی است که آسیب لیگامان صلیبی قدامی، از شایع‌ترین آن­ها است. هدف این تحقیق مقایسه تاثیر شش هفته تمرینات جامع پیشگیری از آسیب لیگامان صلیبی قدامی همراه بازخورد درونی و بیرونی بر حس ‌عمقی و عملکرد مفصل زانو زنان فعال دانشگاهی بود. 45 زن فعال دانشگاهی 25- 18 سال، داوطلبانه و تصادفی در سه گروه (بازخورد درونی، بیرونی و کنترل) به‌مدت 6 هفته، سه جلسه در هفته پروتکل تمرینی را اجرا نمودند. برای اندازه‌گیری حس عمقی و عملکرد زانو از گونیامتر و آزمون‌های عملکردی در دو مرحله پیش‌آزمون و پس‌آزمون استفاده شد. آزمون‌های آماری کواریانس، تی زوجی و آزمون تعقیبی کوکی برای تجزیه و تحلیل آماری با سطح معناداری 0/05≥p استفاده شد. نتایج کلی تحقیق نشان داد پروتکل تمرینی حاضر همراه بازخورد درونی و بیرونی، تأثیر معنی‌داری بر حس ‌عمقی 0/001≥p و عملکرد 0/001=p زانو داشته و تفاوت معناداری میان دو گروه تمرینی مشاهده نشد. با توجه به نتایج پژوهش حاضر، پیشنهاد می‌­شود، این پروتکل تمرینی همچون ابزار و روشی مکمل در کنار روش‌های دیگر تمرینی برای افراد مستعد آسیب لیگامان صلیبی قدامی مورد استفاده مربیان و متخصصین علوم ورزشی قرار گیرد.},
keywords_fa = {حس ‌عمقی, بازخورد, پیشگیری از آسیب, لیگامان صلیبی قدامی},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-328-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-328-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Jalili, Majid and Nazem, Farzad and Sazvar, Akbar},  
title = {Develop of native aerobic power prediction equation by the 6-minute walk test in healthy child}, 
abstract ={Aerobic power (VO2max) is an important indicator of the health and physical fitness. Executive problems in direct VO2max measurement has led to developing sub-maximal aerobic power prediction equations. The purpose of present study was to develop native aerobic power prediction equation based on 6-Minute Walk Test (6MWT) and body composition indices in children. In 192 healthy children (8 to 12 years) VO2max was objectively measured by Bruce treadmill protocol with gas analysis. The 6MWT was performed according to ATS guidelines. Also, anthropometric measurements were measured according to standard methods. Multiple regression analysis was used to design aerobic power (ml/kg/min) prediction equation. Accuracy of native VO2max prediction equation was assessed by Pearson correlation and Bland-Altman approach between measured and predicted VO2max. Significant correlation was observed between direct VO2max and independent variables (r=0.25-0.734). Aerobic power of the boys could be predicted by weight and 6MWT according to the following equation: VO2max(ml/kg/min)= 5.359 + (0.067 × 6MWD m) – (0.286 × Weight kg) (r2=0.743, SEE=2.74 ml/kg/min, p≤0.001). Strong correlation was observed between measured and predicted VO2max (r=0.861, P≤0.001). In addition, Bland and Altman plots demonstrated a high degree of consistency between measured and predicted VO2max. Exercise and fitness coaches by utilization of native aerobic prediction equation based on the 6MWT and weight could be able to assess the aerobic power of the boys and to evaluation of the effects of exercise training on cardio-respiratory fitness.},  
Keywords = {Children, 6-Minute Walk Test, Aerobic Power Prediction Equation},
volume = {16},
Number = {16}, 
pages = {17-28}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {طراحی معادله بومی برآورد توان هوازی با آزمون میدانی شش دقیقه پیاده‌روی در کودکان سالم},
abstract_fa ={مهم­ترین شاخص تندرستی و آمادگی جسمانی، توان هوازی (VO2max) است. دشواری اجرایی اندازه­گیری آزمایشگاهی توان هوازی، موجب توسعه مدل‌های برآورد توان هوازی با آزمون­‌های ورزشی میدانی شده است. هدف این پژوهش طراحی معادله بومی برآورد توان هوازی با آزمون ساده و ایمن شش دقیقه پیاده­‌روی (6MWT) در کودکان بود. VO2max 192پسر سالم 8 تا 12 ساله در آزمون بروس تعدیل‌شده به روش آنالیز گازهای تنفسی اندازه­‌گیری شد. آزمون 6MWT و متغیرهای ترکیب بدن به­‌روش استاندارد اندازه‌گیری شد. از رگرسیون چندمتغیره برای طراحی معادله برآورد توان هوازی نسبی (ml/kg/min) استفاده شد. برای اعتبار سنجی معادله توان هوازی از روش همبستگی و مدل گرافیکی بلاند-آلتمن استفاده شد. همبستگی بالایی میان VO2max اندازه­‌گیری­‌شده به روش مستقیم و متغیرهای مستقل مشاهده شد (0/001≥p، 0/734- 0/25=r). توان هوازی پسران با استفاده از وزن و آزمون 6MWT قابل برآورد بود (0/001≥p، ml/kg/min 2/74=SEE، 0/743=r2). صحت مدل بومی توان هوازی با همبستگی بالا میان VO2max اندازه‌گیری‌شده و برآوردشده تایید شد (0/001≥p، 0/861=r)؛ همچنین، مدل گرافیکی بلاند-آلتمن حاکی از توافق بالا میان VO2max اندازه­‌گیری‌­شده بود. به­‌نظر می­‌رسد، مربیان ورزش و تندرستی با کاربست معادله بومی برآورد توان هوازی برمبنای آزمون 6MWT می­‌توانند به سادگی توان هوازی کودکان را اندازه‌گیری و بنابراین ارزیابی مناسبی از تاثیر تمرین‌­های ورزشی بر آمادگی قلبی-تنفسی ایشان در اختیار داشته باشند.  },
keywords_fa = {کودکان, آزمون شش دقیقه پیاده‌روی, معادلات پیشگوی توان هوازی},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-329-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-329-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {MardaniyanGhahfarrokhi, Majid and Habibi, Abdolhamid and RezaeiNasab, Hame},  
title = {Effect of acute aerobic activity after a period of taking vitamin C supplement on Iron status and hematological indices of professional football players}, 
abstract ={Vitamin C consumption is important in Iron absorption. Therefore, the purpose of this study was to investigate the effect of acute aerobic activity after two weeks vitamin C supplementation on Iron status and hematological indices in club football players. In this quasi-experimental study, 40 club football players from Khuzestan province were randomly divided into two groups of vitamin C and placebo. Daily and for 14 days, subjects received 400 mg vitamin C in vitamin C group and 400mg dextrose in placebo group. 48 hours after the end of supplementation, a Bruce test was performed. To measure Iron, Ferritin, RBC and Hb levels, four blood samples were taken from the subjects, before and after the supplementation, immediately after and 72 hours after the Bruce test. Repeated measure ANOVA and Two way analysis of variance was used. 2 weeks of vitamin C supplementation showed a significant increase in RBC (p=0.026), Hb (p=0.041), serum Iron (p=0.008) and serum Ferritin (p=0.004) compared to placebo group. After aerobic exhaustive activity, RBC (p=0.034), serum Iron (p=0.023) and Ferritin (p=0.031) in vitamin C group significantly decreases compared to placebo group. After 72 hours of recovery, the vitamin‌ C group showed a significant increase in serum Iron (p=0.036) and Ferritin (p=0.045) compared to placebo group. It seems that two weeks of vitamin C supplementation can improve the serum Iron, Ferritin, RBC and Hb profile of professional footballers before aerobic exhaustive activity and in recovery.},  
Keywords = {Physical Activity, Football, Anemia, Ascorbic Acid},
volume = {16},
Number = {16}, 
pages = {29-38}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {تاثیر فعالیت هوازی حاد پس از یک دوره مصرف مکمل ویتامین C بر وضعیت آهن و شاخص‌های هماتولوژی بازیکنان فوتبال باشگاهی},
abstract_fa ={مصرف ویتامینC در جذب آهن اهمیت خاصی دارد. هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر فعالیت هوازی حاد پس از 2 هفته مصرف مکمل ویتامینC بر وضعیت آهن و شاخص‌های هماتولوژی فوتبالیست‌های باشگاهی بود. در این مطالعه نیمه‌­تجربی، 40 فوتبالیست باشگاهی استان خوزستان (سن 5/7±22/7 سال، شاخص توده بدنی 0/47±29/26 کیلوگرم بر متر مربع و حداکثر اکسیژن مصرفی 11/03±54/4 میلی‌لیتر بر کیلوگرم بردقیقه)، به­‌طور تصادفی به 2 گروه مکمل و دارونما تقسیم شدند. روزانه و به‌­مدت 14 روز آزمودنی‌های گروه مکمل 400 میلی‌گرم ویتامینC و گروه دارونما دکستروز دریافت کردند. 48 ساعت پس از دوره‌ی مکمل‌دهی، آزمون وامانده‌ساز بروس انجام شد. نمونه‌های خون جهت اندازه‌گیری سطوح آهن و فریتین، گلوبول‌ قرمز و هموگلوبین، پیش و پس از مکمل‌دهی، بلافاصله بعد و 72 ساعت پس از آزمون بروس، گرفته شد. آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون آنالیز واریانس دوراهه مورد استفاده قرار گرفت. مصرف 2 هفته مکمل ویتامینC نسبت به دارونما، افزایش معنی‌داری در سطوح گلوبول قرمز (0/026p=)، هموگلوبین (0/041p=)، آهن (0/008p=) و فریتین (0/004p=) نشان­ داد. پس از فعالیت وامانده‌ساز هوازی، سطوح گلوبول قرمز (0/034p=)، آهن (0/023p=) و فریتین (0/031p=) گروه مکمل نسبت به دارونما کاهش معنی‌داری یافت. پس از 72 ساعت ریکاوری، افزایش معنی‌داری در سطوح آهن(0/036p=) و فریتین (0/045p=) گروه مکمل نسبت به دارونما مشاهده شد. به‌­نظر می‌رسد مصرف 2 هفته مکمل ویتامینC می‌تواند موجب بهبود وضعیت آهن و فریتین سرم، گلوبول قرمز و هموگلوبین بازیکنان فوتبال باشگاهی پیش از فعالیت‌های شدید و در دوره ریکاوری شود.},
keywords_fa = {فعالیت ورزشی, فوتبال, آنمی, اسید آسکوربیک},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-330-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-330-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Arzani, Akram and Mirdar, Shadmehr},  
title = {Aquaporin-5 levels of lung following the taper program and Nigella sativa in the maturing rat}, 
abstract ={The aquaporin5 (AQP5) is an integral membrane protein that plays an important role in maintaining water homeostasis in the lung during of puberty. The purpose of this study was to evaluate the effect of period of reduced training with Nigella Sativa (NS) supplementation on AQP5 levels in the lung of Male Wistar rats during of puberty. 110 newborn three-week old male Wistar rats with average weight of 68±9 gr, were randomly divided into three groups included; the base, control and training groups. After a 6-week training period, the control group was divided into 2 groups with and without NS and training groups were divided into 6 groups including frequency, volume and intensity taper with and without NS. After 6 weeks, NS supplements were fed daily by gavages to groups of NS 500 mg/kg body weight. Progressive interval training was performed in 6 sessions, 30 minutes each session at a speed of 15 to70 meters per minute, Then, taper phase for three weeks in decreasing pattern, intensity, frequency and volume were performed. AQP5 levels were measured by ELISA methods. Analyzed is done with two-way ANOVA and LSD test at α≤0.05. While NS supplementation were increase average AQP5 levels in the taper groups of frequency, volume and intensity, But, there were no significant differences (P≥0/45) between AQP5 levels in with and without NS groups. Furthermore, three-week taper versus two weeks taper a significant increase the average AQP5 levels in the groups of with and without NS. It is suggested that the antihistaminic and antinociceptive effects of the NS with a period of reduced training with increasing levels of AQP5 would improve the physiological and functional parameters of the lung during of puberty.},  
Keywords = {Interval training, Taper, Nigella Sativa, Aquaporin5},
volume = {16},
Number = {16}, 
pages = {39-50}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {بررسی سطوح آکواپورین-5 بافت ریه در یک دوره کاهش بار تمرینی (تکرار، تواتر و شدت) با مکمل سیاه‌دانه در موش‌های در حال بالیدگی},
abstract_fa ={آکواپورین-5 (AQP5) پروتئین­ غشایی و انتگرالی است که نقش مهمی در حفظ هومئوستاز آب ریه در دوران بالیدگی ایفا می­کند. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر یک دوره کاهش بار تمرینی توام با مصرف عصاره دانه گیاه سیاه­‌دانه بر سطوح AQP5 بافت ریه موش‌­های در حال بالیدگی است. 110 سر موش صحرایی ویستار نر نوزاد سه هفته­‌ای با میانگین وزن 9±68 گرم تصادفی به سه گروه­ پایه، کنترل و تمرین تقسیم‌­بندی شدند. پس از پایان دوره شش هفته­‌ای تمرین، گروه کنترل به دو گروه با و بدون مصرف عصاره دانه گیاه سیاه­‌دانه و گروه تمرین به شش گروه کاهش بار تمرین (تکرار، تواتر و شدت) توام با مصرف عصاره دانه گیاه سیاه­‌دانه و بدون مصرف عصاره دانه گیاه سیاه‌­دانه، تقسیم‌­بندی شدند. مکمل عصاره دانه گیاه سیاه‌­دانه پس از هفته شش، روزانه به مقدار  mg/kg500 وزن بدن به­ صورت گاواژ به گروه‌­های سیاه‌دانه خورانده ­شد. تمرین تناوبی فزاینده به مدت شش جلسه در هفته، هر جلسه 30 دقیقه با سرعت 15 تا 70 متر بر دقیقه و سپس مرحله کاهش بار تمرین به مدت سه هفته در سه الگوی کاهش تکرار، تواتر و شدت انجام شد. اندازه‌­گیری سطوح AQP5 به روشELISA  انجام شد. تجزیه و تحلیل با آنالیز واریانس دوطرفه و آزمون LSD در سطح 0/05≥α انجام شد. همچنان که مصرف عصاره دانه گیاه سیاه­‌دانه میانگین سطوح AQP5 گروه‌­های کاهش بار تمرین تکرار، تواتر و شدت را افزایش داد، اما تفاوت معنی‌­داری (45/0P≥) میان سطوح AQP5 گروه‌های با و بدون مکمل عصاره دانه گیاه سیاه‌­دانه ملاحظه نشد؛ همچنین، کاهش بار تمرین  سه هفته‌­ای در مقایسه با کاهش بار تمرین  دو هفته­‌ای موجب افزایش معناداری سطوح AQP5 شد. پیشنهاد می‌­شود اثرات آنتی‌هیستامینی و ضد آسمی دانه گیاه سیاه­‌دانه به همراه یک دوره کاهش بار تمرینی با افزایش سطوح آکواپورین-5 موجب بهبود شاخص­‌های فیزیولوژیکی و عملکردی ریه در دوران بالیدگی ­شود.},
keywords_fa = {تمرین تناوبی, کاهش بار تمرین , سیاهدانه, آکواپورین-5},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-331-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-331-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Hosseinimehr, Hossein and Anbarian, Mehr},  
title = {The effect of shoulder abduction angles, shoulder dominance and non-dominance and external loading on shoulder muscles co-contraction ratio in overhead athletes and non-athletes}, 
abstract ={The purpose of this study was to compare the effect of shoulder abduction angles, dominant and non-dominant arm and external loading on co-contraction ratio during arm abduction in scapular plane in overhead athletes and non-athletes. 10 swimmers, 10 handball players and 10 tennis players and ten non-athletes voluntarily participated in this study. Electromyography activity of shoulder muscles (middle and anterior deltoid; upper, middle and lower trapezius; infraspinatus, serratus anterior and latissimus dorsi) during dynamic and static arm abduction in 3 different angles (0-45º in 1second and holding it for 3 seconds, 0-90º in 2 seconds and holding it for 3 seconds, 0-135º in 1 second and holding it for 3 seconds) was recorded for dominant and non-dominant arm in loading and non-loading conditions. Co-contraction ratio of shoulder muscles was calculated for both groups. Findings indicated external loading, shoulder dominance and abduction angles had significant effect on shoulder muscles co-contraction ratio during (0-45º, 0-90º, 0-135º) and holding shoulder elevation in scapular plane (45º, 90º, 135º),  also there was significant difference in shoulder muscles co-contraction ratio among four groups during and holding elevation in scapular plane (p≤0.05). Significant differences in shoulder muscles co-contraction ratio among athletes group and between athletes and non-athletes may be related to sport demands and adaptation to exercises and extensive use of upper limb as well.   },  
Keywords = {Co-contraction, External Load, Dominant Hand},
volume = {16},
Number = {16}, 
pages = {51-62}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {مقایسه تاثیر زاویه ابداکشن شانه، برتر و غیربرتر بودن دست و اعمال بار خارجی بر نسبت هم‌انقباضی عضلات شانه ورزشکاران پرتاب از بالای سر و افراد غیر ورزشکار},
abstract_fa ={هدف از این مطالعه مقایسه تاثیر زاویه ابداکشن شانه، برتر و غیربرتر بودن دست و اعمال بار خارجی بر نسبت هم­انقباضی عضلات شانه ورزشکاران پرتاب از بالای سر و افراد غیرورزشکار هم­زمان با ابداکشن بازو در سطح کتف بود. 10 نفر شناگر، 10 نفر بازیکن هندبال، 10 نفر بازیکن تنیس و 10 نفر غیرورزشکار داوطلبانه در این تحقیق شرکت کردند. فعالیت الکترومیوگرافی عضلات شانه (دلتوئید میانی و قدامی، ذوزنقه فوقانی، میانی و تحتانی، تحت خاری، پشتی بزرگ و دندانه­‌ای قدامی) در وضعیت دینامیکی و استاتیکی ابداکشن بازو در سه زاویه (45-0 درجه به مدت یک ثانیه و نگه­داری آن به مدت سه ثانیه، 90-0 درجه به مدت دو ثانیه و نگه­داری آن به مدت سه ثانیه ، 135-0 درجه به مدت سه ثانیه و نگه­داری آن به مدت سه ثانیه) در شانه برتر و غیربرتر در شرایط اعمال بار خارجی و بدون اعمال بار ثبت گردید. نسبت هم‌­انقباضی عضلات در دو گروه­ مقایسه شد. نتایج مطالعه نشان داد که بار خارجی، غالب بودن دست و زاویه ابداکشن بازو بر نسبت هم‌انقباضی عضلات مجموعه شانه در ابداکشن بازو (ابداکشن دینامیک) و نگه­داری آن (ابداکشن ایستا) در سطح کتف تأثیرگذار است و در نسبت هم­‌انقباضی عضلات مجموعه شانه در ابداکشن بازو و نگه­داری آن در سطح کتف میان گروه‌های مختلف تحقیق تفاوت معنی­‌داری دارد (p≤0/05). تفاوت در نسبت هم­‌انقباضی عضلات شانه در میان ورزشکاران و در مقایسه ورزشکاران با غیرورزشکاران در زوایای مختلف ابداکشن بازو ممکن است به دلیل ماهیت هر رشته ورزشی و سازگاری ورزشکاران با تمرینات و استفاده زیاد از اندام فوقانی در اجرای مهارت ورزشی باشد.},
keywords_fa = {هم‌انقباضی, بار خارجی, دست برتر},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-332-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-332-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Peymani, Elaheh and Ghasemi, Gholam Ali and Ghaderiyan, Mehdi},  
title = {The effect of six weeks selected physical training on balance, postural control and lower limb function in children with Meningomyelocele}, 
abstract ={Meningomyelocele after cerebral palsy is the most common congenital defects of the nervous system that impairs the functioning of many body’s structures. This study aimed to assess the effect of six weeks selected physical training on balance, postural control and lower limb function in children with Meningomyelocele. In this quasi-experimental study, 10 boys aged 10-11 years with Meningomyelocele in L4-L5 levels that independently able to stand and take at least 5 steps were selected and after obtaining written consent from the parents, placed in an experimental group. Before and after 6 weeks (four 60-minute sessions per week) participation in a researcher-designed exercise protocol, Static and dynamic balance (Balance Scale PBS), postural sway (foot pressure device), neck craniovertebral angle and knee and hip range of motion (goniometer), thoracic arch angle (flexible ruler) and trunk and knee extensors strength (dynamometer) were measured. Data by t-test in SPSS 22 software was analyzed (p≤0/05). The results were showed significant difference between pre-test and post-test in all variables except the total index of postural control and trunk extensors strength (P≥0/05). Due to the effectiveness of the used exercise protocol, this protocol can be used to improve the postural control, balance and lower extremity function in rehabilitation of patients with Meningomyelocele and similar to those.  },  
Keywords = {Meningomyelocele, Postural Control, Balance, Function, Physical Training},
volume = {16},
Number = {16}, 
pages = {63-77}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {تاثیر شش هفته تمرینات جسمانی منتخب بر تعادل، کنترل قامت و عملکرد اندام تحتانی کودکان مبتلا به میلومننگوسل},
abstract_fa ={میلومننگوسل پس از فلج مغزی شایع‌ترین نقص مادر­زادی سیستم عصبی است که موجب اختلال در عملکرد بسیاری از ساختارهای بدن می‌­شود. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر شش­ هفته تمرینات جسمانی منتخب بر تعادل، کنترل قامت و عملکرد اندام تحتانی کودکان میلومننگوسلی بود. در این مطالعه شبه آزمایشگاهی 10 پسر  10 تا 11 ساله مبتلا به میلومننگوسل با ضایعه در سطوح L4 -L5 که مستقلاً قادر به ایستادن و برداشتن حداقل پنج گام بودند، انتخاب و پس از اخذ رضایت­‌نامه کتبی از والدین در یک گروه تجربی قرار گرفتند. پیش و پس از شش ­هفته (چهار جلسه 60 دقیقه­‌ای در هفته) انجام پروتکل تمرینی محق­ساخته، متغیرهای تعادل ایستا و پویا (مقیاس تعادلیPBS)، نوسانات پاسچر (دستگاه فوت اسکن)، زاویه کرانیوورتبرال گردن و دامنه حرکتی زانو و ران (گونیامتر)، زاویه قوس پشتی (خط­‌کش منعطف)، قدرت اکستنسورهای تنه و زانو (دینامومتر) آزمودنی­‌ها اندازه­‌گیری شد. اطلاعات با آزمون تی وابسته در نرم‌­افزار SPSS 22 تحلیل گردید (0/05≥p). نتایج نشان­‌دهندۀ تفاوت معنادار میان پیش‌­آزمون و پس‌­آزمون در همه متغیرها به جز شاخص کلی نوسانات قامتی و قدرت اکستنسورهای تنه (0/05≤p) بود. باتوجه به اثربخشی پروتکل تمرینی استفاده شده، می­‌توان از این پروتکل، برای بهبود وضعیت قامت، تعادل و عملکرد اندام تحتانی در توانبخشی مبتلایان میلومننگوسل و افراد مشابه با این افراد استفاده کرد.},
keywords_fa = {میلومننگوسل, کنترل قامت, تعادل, عملکرد, تمرینات جسمانی},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-333-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-333-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Mahmoudkhani, Mohammad Reza and Minoonejad, Hooman and Rajabi, Reza and Barati, Amir Hossei},  
title = {Effect of an 8-week specific functional training on injury risk factors and athletic performance in male judokas}, 
abstract ={Judo is one of the most popular martial arts in the world. Researchers reported a higher risk of injuries during training rather than the time of competition. So, the safe and effective training methods should be considered. As development and application of injury prevention approaches and athletic performance enhancement is necessary, the purpose of this study was to investigate the effect of 8-week Judo Specific Functional Training on the injury risk factors and athletic performance in non-elite male judokas. 46 non-elite judokas participated in this study. Subjects were randomly divided into two groups of experimental (23:N) and control (23:N). For a period of 8 weeks, the experimental group attended a special judo functional training program designed by the researchers. At the same time, the control group participated in the usual judo training program presented by the coaches. The exercises were performed 3 sessions per week and 90 minutes per session. The subjects participated in pre- and post-tests. After data collection, in order to approve data normality and compare the variables, Shapiro-wilk, ANCOVA analysis was implemented at the significant level (p≤0.05) using SPSS version 21. The results showed that scores of functional movement screening (p=0.001), upper extremity Y balance test (p=0.001), vertical jump (p=0.001) and special judo fitness test (p=0.001) significantly increased among the experimental group in comparison to the Control group. This Judo specific functional training program simultaneously modifies or decreases the injury risk factors and improves the athletic performance and has more efficiency and effectiveness rather than the usual judo training program.    },  
Keywords = {Functional Training, Injury Prevention, Functional Motion Screening, Athletic Performance},
volume = {16},
Number = {16}, 
pages = {79-92}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {اثر هشت هفته تمرین عملکردی اختصاصی بر عوامل خطرزای آسیب و اجرای ورزشی جودوکاران پسر},
abstract_fa ={جودو یکی از پرمخاطب­ترین هنرهای رزمی دنیا است، پژوهشگران­ خطر بروز آسیب در هنگام تمرین جودو را بیشتر از زمان مسابقه گزارش کرده­اند. بنابراین، رو­ش­های تمرین ایمن­‌تر و اثربخش­‌تر باید مورد توجه قرار گیرد. با توجه به ضرورت توسعه و کاربرد رویکردهای پیشگیری از آسیب و بهبود عملکرد ورزشی، هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرین عملکردی اختصاصی جودو بر عوامل خطرزای بروز آسیب و عملکرد ورزشی جودوکاران پسر غیرنخبه میباشد. 46 نفر جودوکار غیرنخبه هدفمند انتخاب و به روش تصادفی در دو گروه آزمایش (23نفر) و کنترل (23نفر) تقسیم شدند. گروه تجربی هشت‌هفته در برنامۀ تمرینات عملکردی اختصاصی جودو که محققان طراحی کرده بودند، شرکت نمودند. گروه کنترل در مدت مشابه، به تمرینات مرسوم جودو پرداختند. تمرینات سه‌بار در هفته و در هر جلسه 90 دقیقه انجام شد. آزمودنی­‌ها 24 ساعت پیش از شروع و پس از پایان دوره در پیش­آزمون و پس­آزمون شرکت کردند. برای بررسی نرمال بودن داده‌­ها از آزمون شاپیرو-ویلک و برای اندازه­‌گیری اختلاف میان میانگین گروه­‌ها از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) در سطح معناداری (0/05p≤) استفاده شد. آنالیزها با نرم‌افزار (21)SPSS انجام شد. بر اساس یافته‌­ها افزایش معناداری در امتیاز آزمون­‌های غربالگری حرکت عملکردی (0/001p=)، تعادلY  اندام فوقانی(0/001p=)، پرش عمودی (0/001p=) و آمادگی اختصاصی جودو (0/001p=) در گروه تجربی مشاهده شد. مداخله تمرینی این پژوهش همزمان بر کاهش یا تعدیل عوامل خطرزای بروز آسیب و ارتقای عملکرد ورزشی اختصاصی موثر بود؛ بنابر این نسبت به برنامه­‌های تمرینی رایج کارآمدتر است.},
keywords_fa = {تمرین عملکردی, پیشگیری از آسیب, غربالگری حرکت عملکردی, اجرای ورزشی},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-334-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-334-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2018}  
}