@article{ 
author = {Dehkhoda, MohammadReza and Khodai, Kazem and Malekzadeh, Sohrab},  
title = {Effect of different intensity warm up on plasma antioxidant enzymes and damage indices of lipid, protein and DNA after intensive activity in non-athlete males}, 
abstract ={The aim of this research was to study the effect of warm up with two different type intensity on plasma antioxidant enzymes and damage indices of lipid, protein and DNA after intensive activity in non-athlete males. 12 non athlete students of kharazmi University participated in this study. Firist, subjects VO2peak were measured by Gas analyzer (Meta Max 3B) on the ergometer cycle with incremental test. Work rate in the low and high intensities of warm up were calculated for each subjects on the VO2peak chart Then subjects in the three sessions with 48 hours interval divided to three groups of warm up with low and high intensity and non-warm. In each session resting blood sampling collected then first group warm up with low intensity (45-50% VO2peak) for six minutes and then perform intensive activity The Second group performed warm up with high intensity (75-80% VO2peak) and then intensive activity and third group directly without warm up performed intensive activity. Blood sampling collected after two hours of the intensive activity. In other sessions group members were changed by cross design method. Using analysis of variance with repeated measuring and the LSD test for statistic analyze. The results showed a significant differences in MDA, carbonyl-protein 8-hydroxy-2-deoxy Guanosine and also antioxidant enzymes SOD, CAT and GPX companing to resting state. Main difference of MDA and SOD was not signifacnatly lower in the low intensity warm up state rather than other state. In the other variables non warm up state have lower value and intensity warm up state have higher value. Result of the study indicate that low intensity warm up can decreased lipid damage but not effected on the protein and DNA damage. Also, High intensity warm up can case increases all three type of damage. Therefore low intensity warm up in non-athlete males is better than the high intensity warm up.  },  
Keywords = {Warm Up, Antioxidant Enzymes, Lipid Damage, Protein Damage, DNA Damage, Intensive Activity},
volume = {13},
Number = {9}, 
pages = {1-11}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {تأثیر گرم‌کردن با دو شدت متفاوت بر میزان پلاسمایی آنزیم‌های ضد اکسایشی و شاخص‌های تخریب لیپیدی، پروتئینی و  دی.ان.ای بعد از فعالیت شدید در دانشجویان غیرورزشکار},
abstract_fa ={هدف این پژوهش بررسی تأثیر گرم­کردن با دو شدت متفاوت بر میزان پلاسمایی آنزیم­های ضد اکسایشی و شاخص­های تخریب لیپیدی، پروتئینی و  دی.ان.ای بعد از فعالیت شدید در دانشجویان غیرورزشکار بود. 12 نفر از دانشجویان غیرورزشکار دانشگاه خوارزمی برای پژوهش انتخاب شدند. ابتدا میزان  VO2peakآزمودنی­ها با دستگاه گازآنالیزر روی چرخ کارسنج اندازه­گیری و میزان کار در شدت­های کم و زیاد گرم­کردن محاسبه شد. سپس آزمودنی­ها در سه جلسه با فاصله 48 ساعت به سه گروه گرم­کردن با شدت کم و گرم­کردن با شدت زیاد و بدون گرم کردن تقسیم شدند. در ابتدای هرجلسه خون­گیری استراحتی انجام شد. سپس، گروه اول گرم­کردن با شدت کم (%50-%45 VO2peak) را به­مدت شش­دقیقه انجام دادند سپس اجرای فعالیت شدید آغاز شد و گروه دوم گرم­کردن با شدت زیاد (%80-%75 VO2peak) و سپس فعالیت شدید را انجام دادند و گروه سوم مستقیم بدون گرم­کردن فعالیت شدید را انجام دادند. دو ساعت پس از فعالیت شدید خون­گیری صورت گرفت. در روزهای دیگر به­صورت متقاطع جای اعضای گروه­ها عوض ­شد. از تحلیل واریانس اندازه­گیری­های مکرر و آزمون تعقیبی  LSDبرای تجزیه و تحلیل آماری استفاده شد. یافته­های پژوهش نشان داد که بین میانگین تغییرات MDA، کربونیل-پروتئین و 8-هیدروکسی 2-دزوکسی گوانوزین و همچنین بین میانگین تغییرات آنزیم­های ضد اکسایشی SOD، CAT و GPX نسبت به حالت استراحتی در سه حالت تفاوت معنی­داری وجود داشت. میانگین تغییرات MDA و SOD در حالت گرم­کردن با شدت کم کمتر از حالت­های دیگر بود. ولی این کاهش معنی­دار نبود. متغیرهای دیگر در حالت بدون گرم­کردن کمترین مقدار و در گرم­کردن شدید بیشترین مقدار را داشتند. نتایج پژوهش نشان داد که گرم­کردن با شدت کم می­تواند تخریب لیپیدی را کاهش دهد، ولی بر تخریب پروتئینی و DNA اثری ندارد. گرم­کردن با شدت زیاد نیز می­تواند باعث افزایش هر سه نوع تخریب شود. بنابراین در مردان غیرورزشکار گرم­کردن با شدت کم بهتر از شدت زیاد است.  },
keywords_fa = {گرم‌کردن, آنزیم‌های ضد اکسایشی, تخریب لیپیدی, تخریب پروتئینی, تخریب DNA, فعالیت شدید},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-290-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-290-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2015}  
}

@article{ 
author = {Mohamadi, Rasool and Sadeghi, Heidar and Barati, Amir Hossei},  
title = {Effect of Aquatic and Land–base Plyometric Exercise on Selected Biomechanical Parameters of Butterfly Swimming in Elite Male Adolescent Swimmers10-14 years}, 
abstract ={Introduction and Purpose: The swimming start is very important for achieving better results in competitions. The Purpose of this study was to compare the effects of two plyometric training techniques both in aquatic and on land in two start techniques (grab and track) of butterfly swimming in Elite male adolescent Swimmers.Methodology: 20 elite male swimmers divided into two groups of plyometric exercises in water and land-based. Swimming performance variables including; anaerobic power of hands and legs, 25 meter swimming record, The time of contact of head with water and the time of keeping movement in water, Flying distance from the starting point to the end point of contact with water and the distance of continuing movement after entering the water using both start techniques, the number of movements of hands and legs in 13 meters butterfly swimming without start and glide. Data analysis was performed with MANOVA test. Results: Significant difference was seen in the mean time of contact of head with water in both start techniques (grab and track) of Butterfly swimming; in addition, there is significant difference in mean number of hand movement and leg movement in butterfly swimming and the number of hand and leg movement in full 13 meter butterfly swimming after polymeric exercise in two groups.Discussion and conclusion: According to the findings of this study, using plyometric training program led to an increase and improvement in the measured parameters, and use these exercises to improve start swimming recommended},  
Keywords = {Aquatic Plyometric, Land Plyometric, Start Butterfly Swimming},
volume = {13},
Number = {9}, 
pages = {13-22}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {تأثیر یک دوره تمرین پلایومتریک در آب و خشکی بر برخی پارامترهای بیومکانیکی شنای پروانه در شناگران نخبۀ پسر 10 تا 14 سال},
abstract_fa ={ازآنجاکه در کسب رکورد بهتر در شنا مهارت شروع جایگاهی ویژه دارد، پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثر دو شیوه تمرین پلایومتریک در آب و خشکی بر دو تکنیک استارت )گرب و تراک( شنای پروانه شناگران نخبۀ پسر انجام شد. 02 شناگر نخبه در دو گروه تمرین پلیومتریک در آب و خشکی تقسیم شدند. متغیرهای عملکردی شناگران شامل توان بیهوازی دست و پا، رکورد 02 متر، زمان تماس سر با آب و زمان ادامه حرکت در آب، مسافت پرتاب از نقطه شروع استارت تا نقطه تماس سر با آب و مسافت ادامه حرکت پساز ورود به آب با هر دو تکنیک استارت، تعداد دست و پا در 31 متر شنای پروانه بدون استارت و انجام شد. MANOVA سرخوردن بود. تحلیل اطلاعات با آزمون در گروه تمرین در آب تفاوت معنیداری در میانگین زمان تماس سر شناگران با آب در هر دو نوع تکنیک استارت گرب و تراک دیده شد. همچنین تفاوت معناداری در میانگین تعداد دست، تعداد پا، تعداد دست و پای شناگران در شنای کامل پروانه در 31 متر شنا پساز یک دوره تمرین پلایومتریک در هر دو گروه تمرینی مشاهده شد. با توجه به نتایج تحقیق حاضر، تمرینهای پلایومتریک در هردو گروه آب و خشکی در افزایش و بهبود پارامترهای اندازهگیریشده مؤثر است و استفاده از این تمرینها برای بهبود استارت شنا توصیه میشود.},
keywords_fa = {تمرین پلایومتریک در آب, تمرین پلایومتریک در خشکی, استارت شنای پروانه},

doi = {10.18869/acadpub.jsmt.13.9.13},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-122-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-122-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2015}  
}

@article{ 
author = {Mirkarimpour, Seyed Hossein and FalahMohamaddi, Mohammad and Alizadeh, Mohammad Hossei},  
title = {Effect of Functional Fatigue on Landing Mechanics using Landing Error Scoring System (LESS)}, 
abstract ={One of the factors affecting jump-landing patterns is fatigue. Fatigue is an inevitable component of physical activity, hence the aim of the present study was to investigate the effect of functional fatigue on landing mechanics through Landing Error Scoring System (LESS).Fourteen male college students with a mean age of 22±2 years, weight of 68.3±7.2 kg and height of 174±4 were randomly divided into two groups: experimental and control. Effect of independent variable, fatigue, due to activities resembling athletic training or competition (6- stations functional fatigue protocol) on dependent variable, landing mechanics, through pre test-post test was investigated. The independent t-tests and non-parametric U-Mann Whitney test was used for statistical analysis of data (P < 0.05). The results of the present study indicated the relationship between fatigue and attenuation of landing mechanics (P=0.02), and therefore an increase in injury risk. Also it was shown that the effect of fatigue on decreasing knee flexion angle at initial contact was significant (P=0.022). With regard to the results, it can be concluded that functional fatigue induced by physical activities can alter landing mechanics, and increase loading of lower extremity joints, particularly the knee. So the risk of injury in these joints may be increased.},  
Keywords = {Functional fatigue, Landing mechanics, LESS},
volume = {13},
Number = {9}, 
pages = {23-36}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {اثر خستگی عملکردی بر مکانیک فرود با استفاده از سیستم امتیازدهی خطای فرود (LESS)},
abstract_fa ={یکی از عواملی که الگوهای پرش-فرود را تحت تأثیر قرار میدهد خستگی است که از اجزای اجتنابناپذیر ورزش است. هدف این مطالعه بررسی تأثیر خستگی 22 سال، وزن ± بود. 41 نفر از دانشجویان پسر )میانگین سنی 2 )LESS( عملکردی ناشی از فعالیت بر مکانیک فرود و ازطریق سیستم امتیازدهی خطای فرود 471 ( که 2 تا 1 جلسه در هفته ورزش میکردند، داوطلبانه در تحقیق حاضر مشارکت کردند و به صورت تصادفی به دو گروه تجربی و کنترل ± 86/3±7/2 و قد 1 تقسیم شدند. اثر متغیر مستقل خستگی ناشی از فعالیت مشابه با وضعیت تمرین یا مسابقه )پروتکل خستگی عملکردی 8 ایستگاهی( بر متغیر وابسته مکانیک فرود .)P<0/ مان ویتنی تجزیه و تحلیل شد ) 05 -U ازطریق پیشآزمون-پسآزمون بررسی شد. دادههای پژوهش با استفاده از از آزمون تی مستقل و آزمون غیرپارامتریک و آسیب است. همچنین مشخص شد که اثر خستگی بر کاهش میزان فلکشن زانو )P=0/ نتایج مبین وجود ارتباط میان بروز خستگی و تضعیف مکانیک فرود ) 02 با توجه به یافتههای تحقیق حاضر، خستگی عملکردی ناشی از ورزش میتواند موجب .)P=0/ در لحظه اولین برخورد با زمین معنیدار بوده است ) 022 دگرگونساختن مکانیک فرود شود و احتمال وارد آمدن فشار به مفاصل اندام تحتانی، بهویژه زانو، و درنتیجه خطر وقوع آسیبدیدگی را در این مفاصل افزایش دهد.},
keywords_fa = { خستگی عملکردی, مکانیک فرود, LESS},

doi = {10.18869/acadpub.jsmt.13.9.24},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-123-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-123-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2015}  
}

@article{ 
author = {Shirzad, Elham and Ravasi, Ali Asghar and Eshrestaghi, Mojtab},  
title = {Correlation between lower body stiffness and agility in racket-sports athlete}, 
abstract ={Stiffness is an index for determination of elastic properties of body and its optimum range is different in various motion patterns. The Spring-mass model is used for calculating stiffness. In this method, the whole leg is modeled with a linear simple spring. The aim of this study is determination of lower body stiffness and evaluation of its correlation with agility, as dominant motion pattern in racket sports. 12 national-level male racket-players (age: 25±4 years & weight: 80±7 kg) participated voluntarily in this study. Leg and vertical stiffness were measured during running on treadmill and hopping test. Pearson’s correlation coefficients were used to examine the relationships between stiffness and agility test records. Statistical significance was set at P< 0.05. There wasn’t significant correlation with agility in this study. The reason could be of the contrast influence of knee and ankle stiffness on performance. This problem requires separate evaluation of joint stiffness.},  
Keywords = {Elastic Properties of Body, Stiffness, Agility, Spring-Mass Model},
volume = {13},
Number = {9}, 
pages = {37-46}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {ارتباط ضرایب سفتی اندام تحتانی با چابکی در ورزشکاران راکتی},
abstract_fa ={سفتی، معیاری برای تعیین میزان خاصیت الاستیک بدن است و میزان بهینه آن برای الگوهای حرکتی مختلف متفاوت است. یکی از روشهای محاسبه سفتی استفاده از مدل جرم-فنر است که کل پا را با یک فنر ساده خطی مدل میکند. هدف این مطالعه، محاسبه ضرایب سفتی اندام تحتانی و بررسی ارتباط آن با چابکی، به الگوی 08 کیلوگرم داوطلبانه /2±7/ 12 سال و میانگین وزن 4 /1±3/ حرکتی غالب ورزشهای راکتی، بود. 21 نفر از ورزشکاران راکتی مرد سطح اول کشور با میانگین سن 7 در این پژوهش مشارکت کردند. ضرایب سفتی پا و عمودی برای مشارکتکنندهها حین انجام دو حرکت دویدن روی تردمیل و پرشهای عمودی متوالی محاسبه 8 تحلیل شد. در این مطالعه ارتباط / شدند و ارتباط آنها با زمانهای بهدستآمده در آزمون چابکی، با استفاده از روش آماری همبستگی پیرسون در سطح معناداری 82 معناداری بین متغیرهای تحت مطالعه به دست نیامد که ممکن است بهعلت اثر متضاد سفتی مفاصل مچ و زانو بر عملکرد باشد. این موضوع نیازمند بررسی مجزای سفتیهای مفاصل است.},
keywords_fa = {خاصیت الاستیک بدن, سفتی, چابکی, مدل جرم-فنر},

doi = {10.18869/acadpub.jsmt.13.9.37},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-124-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-124-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2015}  
}

@article{ 
author = {Keyhanian, Abbas and Ebrahim, Khosro and Rajabi, Hamid and Marandi, Seyed Mohamm},  
title = {Compaison the effect of resistance exercise with active and passive rest on aerobic and anaerobic fitness in soccer players}, 
abstract ={The aim of this study was to Compare the effect of resistance training with active and passive rest on aerobic and anaerobic fitness in soccer players. For this purpose 16 players of Foolad Mobarakeh Sepahan club, accidentally were divided into rest and active group (Height 177.78±6.68 cm, Weight 64.88±7.97 kg, age 18.22±0.83 years ,and percent fat 20.47±1.8) and rest passive group(Height 178.57±6.99 cm, Weight 64± 6.6kg, age 18±0.81 years ,and percent fat 20.05±1.7). The tests were performed in this order: maximal oxygen consumption, maximal strength, Tmax, muscular endurance, Hoff and RAST test in the pre and post test. The exercises were done for 8 weeks and twice week with 10 exercises of 30 to 50 percent of maximal strength with this difference that the active rest group performed 3 sets of 20 repetitions exercise in 30 seconds that rest interval between 30 seconds was completed with 2 sets of 10 repetitions exercise in 30 second. The passive group performed 4 sets of 20 repetitions exercise in 30 seconds that rest interval between 30 seconds was completed with 3 sets passive rest. After determining the normality by Kolmogorov-Smirnov test and homogenous variance test, independent and dependent t-tests with a significant level of α ≥ 0.05 were used. The results indicate that after the training period, a significant difference was found in all variables exceptfatigue index in active rest group. But in passive rest group there were a significant difference in variables AT, vVo2max, Tmax, performance of Hoff test, bench press muscular endurance and leg press strength from pre test to post test. The results between groups indicated that there was a significant difference between two groups in Vo2max, Tmax, AT, vVo2max, leg press muscular endurance, and mean power in benefits of active rest group. Finally, the results showed that the resistance training with active rest causes improvements in aerobic and anaerobic fitness of soccer players in comparison to resistance training with passive.},  
Keywords = {Interval Resistance Training, Active and Passive Rest, Tmax, vVo2max, Vo2max, Peak Power, Hoff Test, Muscular Strength},
volume = {13},
Number = {9}, 
pages = {47-62}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {مقایسه تأثیر تمرین های مقاومتی با استراحت فعال و غیرفعال بر آمادگی هوازی و بی هوازی بازیکنان فوتبال},
abstract_fa ={هدف پژوهش حاضر، مقایسه تأثیر تمرین مقاومتی با استراحت فعال و غیرفعال بر آمادگی هوازی و بیهوازی بازیکنان فوتبال بود. 61 بازیکن فوتبال جوانان )ب( 66/22±0/ 16 کیلوگرم، سن 68 /66±8/ 688 سانتیمتر، وزن 78 /86±1/ سپاهان اصفهان به صورت تصادفی به دو گروه تمرین مقاومتی با استراحت فعال ( قد 16 66 سال و چربی بدن ±0/ 16 کیلوگرم، سن 66 ±1/ 686 سانتیمتر، وزن 10 /78±1/ 20 درصد( و گروه استراحت غیرفعال )قد 77 /68±6/ سال و چربی بدن 60 در پیش و پسآزمون انجام AT و RAST، استقامت عضلانی، هاف ،Tmax ، 20/07±6/80 درصد( تقسیم شدند. آزمون حداکثر اکسیژن مصرفی، قدرت بیشینه شد. برنامه تمرین به مدت 6 هفته و هفتهای 2 جلسه با 60 حرکت و از 80 الی 70 درصد قدرت بیشینه انجام شد. با این تفاوت که گروه استراحت فعال 8 نوبت فعالیت 20 تکراری را در 80 ثانیه انجام میداد و فاصله بین 80 ثانیهها با 2 نوبت فعالیت 60 تکراری تکمیل میشد، اما گروه استراحت غیرفعال 6 نوبت فعالیت 20 تکراری در 80 ثانیه و 80 ثانیه استراحت غیرفعال بین نوبتها داشتند. پساز تعیین نرمالیتی از طریق آزمون کلموگروف- اسمیرنوف و آزمون همگنی تجانس استفاده شد. پساز دوره تمرینی، اختلاف معناداری در تمام متغیرها بهجز توان بیهوازی اوج در α ≥ واریانس از آزمون تی وابسته و مستقل با سطح اطمینان 0.05 عملکرد آزمون هاف، استقامت عضلانی در حرکت پرس سینه و ،Tmax ،vVo2max ،AT گروه استراحت فعال پیدا شد، ولی در گروه استراحت غیرفعال فقط استقامت عضلانی ،vVo2max ،AT ،Tmax ،Vo2max قدرت عضلانی در حرکت پرس پا افزایش یافت. نتایج بینگروهی تفاوت معناداری بین دو گروه در در حرکت پرس پا و میانگین توان بیهوازی به سود گروه استراحت فعال نشان داد. درمجموع نتایج نشان داد که تمرین مقاومتی با استراحت فعال نسبت به تمرین مقاومتی با استراحت غیرفعال سبب بهبود بیشتر در آمادگی هوازی و گاه بهبود بیشتر در آمادگی بیهوازی بازیکن فوتبال میشود.},
keywords_fa = {تمرین تناوبی مقاومتی, استراحت فعال,توان حداکثر, آزمون هاف.Vo2max ,vVo2max ,AT,Tmax},

doi = {10.18869/acadpub.jsmt.13.9.47},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-125-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-125-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2015}  
}

@article{ 
author = {Naderi, Sasan and MohammadiPour, Fariborz and AmirSeifodini, Mohammad rez},  
title = {Effect of different walking speed on the gait kinematics of individuals with knee varus}, 
abstract ={The purpose of current study was to investigate the spatio-temporal gait parameters and knee varus angle during walking at different speeds in young with knee varus. 18 subjects with varus deformity classified at grade 3 of bowleg and 17 healthy subjects, volunteered to participate in this study. The following variables include stance, swing, double support and cycle time, cadence, stride length, angle of varus at the heel contact, midstance and toe off when walking on the treadmill at speeds of 80, 100 and 120 percent of preferred walking speed, were measured from using the three-dimensional motion analysis system with six optoelectronic cameras. The results of between-group tests showed that spatio-temporal gait parameters in the varus group is similar to the normal group. Also varus angular variables in varus group, was indicate higher values in comparison to the healthy group, but there were no significant differences. The results of inter-group tests also showed the knee varus angle generally increases with increasing speed, that none of the differences were not significant. According to the results, the increase in walking speed will caused to increase knee varus angle. Therefore, walking with speed less than the normal walking speed, probably is a suitable solution to reduce the loads exerted on the knee joint and prevention of premature osteoarthritis in young with knee varus.},  
Keywords = {Gait, Kinematics, Walking Speed, Knee Varus},
volume = {13},
Number = {9}, 
pages = {63-73}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {تأثیر سرعت های مختلف گام برداری بر کینماتیک راه رفتن افراد مبتلا به واروس زانو},
abstract_fa ={هدف تحقیق حاضر بررسی پارامترهای زمانی- فضایی و زاویه واروس زانو هنگام راهرفتن با سرعتهای مختلف در جوانان مبتلا به واروس زانو بود. 81 آزمودنی مبتلا به واروس زانو درجه 3 و 81 آزمودنی سالم برای مشارکت در این تحقیق داوطلب شدند. متغیرهای مدتزمان استقرار، تابخوردن، حمایت دوگانه، برداشتن یک گام، تواتر گامبرداری، طول قدم، زاویه واروس در لحظه تماس پاشنه، میانه استقرار و جداشدن پنجه در هنگام راهرفتن روی تردمیل با به همراه 6 دوربین اپتوالکترونیک اندازهگیری motion analysis 888 و 828 درصد از سرعت خودانتخابی، با استفاده از سیستم سهبعدی ، سرعتهای 18 شدند. نتایج آزمونهای بینگروهی نشان داد که پارامترهای زمانی- فضایی گروه واروس مشابه با گروه سالم است. متغیرهای زاویه واروس زانو نیز مبین مقادیر بالاتر در گروه واروس نسبت به گروه سالم بود، ولی اختلافات معنیدار نبود. نتایج آزمونهای درونگروهی نیز نشان داد که زاویه واروس زانو بهطورکلی با افزایش سرعت بیشتر میشود که هیچکدام از تفاوتها معنیدار گزارش نشد. با توجه به نتایج بهدستآمده، افزایش سرعت راهرفتن موجب افزایش زاویه واروس زانو میشود. ازاینرو راهرفتن با سرعتهای کمتر از سرعت راهرفتن عادی، احتمالاً میتواند راهکاری مناسب جهت کاهش بارهای واردشده به مفصل زانو و پیشگیری از ابتلا به استئوآرتریت زودرس در جوانان مبتلا به واروس زانو باشد},
keywords_fa = {راه رفتن, کینماتیک, سرعت گام برداری, واروس زانو.},

doi = {10.18869/acadpub.jsmt.13.9.63},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-126-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-126-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2015}  
}

@article{ 
author = {Abdi, Masomeh and Esmaeili, Hamed and Nazem, Farzad and Anbariyan, Mehr},  
title = {Comparison the effects of two pedaling methods on lower limb muscles activity and fatigue index in road cyclists}, 
abstract ={The aim of this study was to compare the effects of two pedaling methods on lower limb muscles fatigue index and muscular activity in road cyclists. For this purpose eight road cyclists participated in two separately session in laboratory. They were pedaling with pushing technique in first session and circling (pullingpushing) technique in the other session. Surface electromyography activity of the Rectus Femoris, Vastus Medialis, Vastus Lateralis, Biceps Femoris, Semitendinosous, Gastrocnemius Medialis, Gastrocnemius Lateralis and Tibialis Anterior muscles of the subjects were recorded. Each session was performed according to predetermined protocol until exhaustion. There was a significant difference between pushing and rest phases during two pedaling techniques with higher muscle activity in pushing technique. Subjects during circling technique exhausted later. According to the results of this study, the circling technique caused lower muscle activity consequently, increases gross efficiency. It is recommended that road cyclists utilize the circling technique.},  
Keywords = {Cycling, Pedaling Technique, Electromyography, Fatigue},
volume = {13},
Number = {9}, 
pages = {75-86}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {مقایسه اثر دو روش رکاب زدن بر شاخص خستگی و فعالیت عضلات اندام تحتانی دوچرخه سواران جاده},
abstract_fa ={هدف این مطالعه مقایسه اثر دو روش رکابزدن بر شاخص خستگی و فعالیت عضلات اندام تحتانی دوچرخهسواران جاده بود. هشت دوچرخهسوار جاده در دو جلسه مجزا با فاصله یکهفته در آزمایشگاه حاضر شدند. در یک جلسه با روش فقط فشار و در جلسه دیگر با روش فشار-کشش رکاب زدند. فعالیت الکترومایوگرافی سطحی عضلات راسترانی، پهن خارجی، پهن داخلی، دوسررانی، نیموتری، دوقلوی خارجی، دوقلوی داخلی و درشتنی قدامی ثبت شد. هر نوبت آزمایش تا حد واماندگی و براساس پروتکل ازپیشتعیینشده انجام شد. بین فازهای فشار و استراحت حین دو روش رکابزدن در فعالیت عضلات اختلاف معنادار بود، اما در روش فقط فشار فعالیت عضلات بهطور معناداری بیشتر بود. همچنین دوچرخهسواران با روش کشش- فشار دیرتر به واماندگی رسیدند. باتوجه به نتایج این مطالعه، روش رکابزدن کشش- فشار باعث فعالیت کمتر عضلات و به تبع آن باعث افزایش کارایی میشود. به دوچرخهسواران جاده پیشنهاد میشود که از روش کشش- فشار برای رکاب زنی استفاده کنند.},
keywords_fa = {دوچرخه سواری, تکنیک رکاب زدن, الکترومیوگرافی, خستگی.},

doi = {10.18869/acadpub.jsmt.13.9.75},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-127-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-127-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2015}  
}

@article{ 
author = {YarAhmadi, Atefe and SamavatiSharif, Mohammad Ali and EghbaliKhosro, Shima and Hesari, Poriy},  
title = {The effect of six weeks Badminton exercise on the changes of Stress and cortisol level in girls student}, 
abstract ={Introduction and aim: The aim of present study was to assess the effect of six weeks Badminton training on changes of stress and cortisol levels in non-athletic female students. Materials and Methods: In this study estimated stress of 120 non-athlete students by stress questionnaire (HAD scale). Were measured Among subjects who had suffered highest stress, 30 subjects with a mean age of 86/2 ± 22 years, height 56/5 ± 163 cm and weight 95/4 ± 57 kg were selected. Cortisol were measured by the bloodletting. The subjects were divided into two experimental and control groups as homogeneous. But the control group did not perform any activity. After training protocol variables were measured again in the same conditions. To estimate the effect of independent variables on the dependent variable of the t-test and the independent ttest to compare groups with a significance level (p <0/05) was used. Data were analyzed using spss and Excel software. Results: The results of this study showed that doing a six-week badminton practice reduces cortisol levels (p =0.005), and decreasing stress (p =0.03) in the experimental group. Conclusion: There was significant change in levels of cortisol and stress in experimental group.},  
Keywords = {Cortisol, Badminton Training, Stress},
volume = {13},
Number = {9}, 
pages = {87-94}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {تأثیر شش هفته تمرین بدمینتون بر میزان تغییرات استرس و سطح کورتیزول دانشجویان دختر},
abstract_fa ={هدف این تحقیق تعیین تأثیرششهفته تمرین بدمینتون بر تغییرات استرس و سطوح کورتیزول در دانشجویان دختر غیرورزشکار بود. در این تحقیق فشار روانی ± 2/ برآورد شد. از بین آزمودنیها، 00 دانشجوی دختر با میانگین سن 68 (HAD scale) 120 دانشجوی دختر غیرورزشکار، ازطریق پرسشنامه فشار عصبی 16 ( را داشتند انتخاب شدند. جهت برآورد سطوح /46 ±4/ 65 کیلوگرم که بیشترین میزان اضطراب )نمره 42 ± 4/ 180 سانتیمتر و وزن 56 ± 6/ 22 ، قد 68 قرار گرفتند. گروه ) n= و تجربی ) 16 )n= 6 خون از آزمودنیها گرفته شد. سپس آزمودنیها به طور تصادفی در دو گروه کنترل ) 16 cc کورتیزول سرمی، مقدار تجربی برای مدت ششهفته تحت تمرین بدمینتون قرار گرفت. اما گروه کنترل هیچگونه فعالیتی انجام نمیدادند. پساز اتمام پروتکل تمرینی، مجدداً متغیرهای 0/ مورد نظر اندازهگیری شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها در هر گروه از آزمون تی همبسته و برای مقایسه گروهها با هم از آزمون مستقل با سطح معنیدار ) 06 استفاده شد. ) p< در گروه تجربی کاهش یافت. )p = 0/006( ٪02/ و سطح کورتیزول سرمی به مقدار 04 )p =0/00( ٪26/ نتایج آماری نشان داد استرس به میزان 86 نتایج نشان داد انجام تمرین بدمینتون باعث کاهش استرس در دانشجویان دختر غیرورزشکار میشود.},
keywords_fa = {کورتیزول, تمرین بدمینتون, فشارهای روانی},

doi = {10.18869/acadpub.jsmt.13.9.87},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-128-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-128-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2015}  
}

@article{ 
author = {Sadeghi, Heidar and Noori, Shiv},  
title = {Reliability Assessment of Functional Balance Tests in Endomorph Healthy Women 24-34 years old}, 
abstract ={Introduction and Purpose: Due to the importance of functional balance tests assessment with emphasis on parameters influencing the balance including somatotype, this study undertaken to determine the reliability of functional balance tests (static, semi-dynamic and dynamic) in endomorphe healthy women within 24-34 years old. Methodology: 25 female endomorphe with the average and standard deviation age of 27.32±2.13 yrs, height of 161.13±6.37 cm and weight of 58.28±8.46 kg, participated in this study. Functional balance tests were assessed while Heath-Carter approach applied to determine the participant somatotype. All the functional balance tests are used for each individual three times within 72 hours. Data distribution normalization are evaluated by means of Kolmogorov-Smirnov test, while ICC was used for assessing the reliability at a significance level of P<0.05. Results:The reliability of all static, semi-dynamic and dynamic balance tests used in this study was confirmed with an endomorphe type body. Assessing static balance, the Stork and Angel tests; semi-dynamic balance, Star Excursion Balance Test test; and dynamic balance, the Timed to Get Up and Go and Tandem Walking tests got very good reliability level (ICC>0.80},  
Keywords = {Reliability, Balance, Somatotype},
volume = {13},
Number = {10}, 
pages = {1-15}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {پایایی سنجی آزمونهای عملکردی تعادل در زنان آندومورف 24-34 سال سالم},
abstract_fa ={با توجه به اهمیت ارزیابی آزمونهای عملکردی تعادل با تأکید بر پارامترهای مؤثر بر تعادل، ازجمله تیپ بدنی، هدف این تحقیق پایاییسنجی آزمونهای عملکردی 161 سانتیمتر و /13±6/ 27 سال، قد 37 /32±2/ 24 سال سالم بود. 25 زن آندومورف )با میانگین سنی: 13 - تعادل )ایستا، نیمهپویا و پویا( در زنان آندومورف 34 58 کیلوگرم( در این تحقیق مشارکت کردند. تعادل آزمودنیها با استفاده از آزمونهای عملکردی تعادل و تیپ بدنی با استفاده از روش هیث - /28±8/ وزن 46 جهت بررسی نرمال- ،)K-S( کارتر ارزیابی شد. هر آزمونی برای هر فرد در سه نوبت با فاصلۀ استراحت 72 ساعت انجام شد. از آزمون کلموگروف – اسمیرنوف P − 0/ برای بررسی پایایی آزمونها در سطح معناداری 05 ICC بودن توزیع دادهها و از روش آماری < استفاده شد. پایایی همه آزمونهای تعادلی ایستا، نیمهپویا و پویای استفاده شده در این تحقیق، با تیپ بدنی آندومورف تأیید شد. برای ارزیابی تعادل ایستا آزمونهای لکلک و فرشته، تعادل نیمهپویا آزمون ستاره، و تعادل .)ICC>0/ پویا، آزمونهای زمان برخاستن و رفتن و راهرفتن تاندم از سطح پایایی خیلی خوب برخوردار شدند ) 80},
keywords_fa = {پایایی, تعادل ایستا, تعادل نیمه پویا, تعادل پویا, آندومورف},

doi = {10.18869/acadpub.jsmt.13.10.1},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-144-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-144-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2015}  
}

@article{ 
author = {Zarifi, Aidin and Rajabi, Hamid and Hasannia, Sadegh and Dehkhoda, Mohamadreza and Mirsoltani, Babak},  
title = {The Effect of Low Volume High Intensity Interval Training on Sarcolemmal Content of Fatty Acid Transport Proteins (FAT/CD36 and FABPpm) in Young Men}, 
abstract ={High-intensity interval training (HIT) induces skeletal muscle metabolic and performance adaptations that resemble traditional endurance training despite a low total exercise volume. On the other hand, fatty acid oxidation is increases in skeletal muscle with endurance training. This process is regulated in several sites, including the transport of fatty acids across the plasma membrane. The transportation across this membrane is recognized to be primarily protein mediated. Therefore, the purpose of this study was to determine the effect of low-volume high intensity interval training on protein content of sarcolemmal fatty acids transporters (FAT/CD36 and FABPpm) in young men. Twenty recreationally active young men were assigned to a HIT (n=10, 19.3 yr old, 67.2 kg body wt, and 172.7 cm ht) or Control (n=10, 19.7 yr old, 65.9 kg body wt, and 174.4 cm ht) group. HIT group performed three training sessions per week over 4 weeks. Each session consisted of 8-11×60 s intervals at ∼100% of peak power output elicited during a ramp VO2peak test separated by 75 s of recovery. Skeletal muscle (vastus lateralis) biopsy samples were obtained before and after training. HIT increased (17.5%)VO2peak (p<0.05). Also, after 4 weeks low-volume HIT, sarcolemmal content of CD36 and FABPpm increased 14 and 25 percent ,respectively (p<0.05). Therefore, the results showed that the practical model of low-volume HIT could increase aerobic capacity and sarcolemmal content of CD36 and FABPpm. The increase indicates that the facilitation of in muscle fatty acid transportation can be adapted which in turn increases the fat oxidation capacity.},  
Keywords = {Low-volume High-Intensity Interval Training, FAT/CD36, FABPpm , Fatty acid},
volume = {13},
Number = {10}, 
pages = {17-33}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {تأثیر تمرین تناوبی با شدت زیاد و حجم کم بر محتوای سارکولمایی ناقلهای اسید چرب (36و FAT/CDFABPpm) در مردان جوان},
abstract_fa ={تمرین تناوبی با شدت زیاد استقامتی سنتی است. ازطرفی، تمرین استقامتی موجب افزایش اکسیداسیون اسید چرب در عضلات اسکلتی میشود. اکسیداسیون اسید چرب در محلهای مختلفی همچون انتقال اسید چرب از عرض غشای پلاسمایی تنظیم میشود و مشخص شده است که انتقال از عرض این غشاها به طور اساسی با میانجیگری پروتئینهای با حجم پایین( بر محتوای HIT( ناقل اسید چرب غشایی صورت میگیرد. بنابراین، هدف مطالعه حاضر تعیین تأثیر چهار هفته تمرین تناوبی با شدت زیاد و حجم کم 19 سال، وزن / مردان جوان بود. 20 نفر مرد جوان نسبتاً فعال در دو گروه 10 نفره تمرین )سن 3 FABPpm و FAT/CD سارکولمایی ناقلهای اسید چرب 36 174 سانتیمتر( تقسیم شدند و گروه تمرین به مدت چهار هفته و سه جلسه / 65 کیلوگرم و قد 4 / 19 سال، وزن 9 / 172 سانتیمتر( و کنترل )سن 7 / 67/2 کیلوگرم و قد 7 با حجم کم پرداخت. هر جلسه تمرینی شامل 8 تا 11 تناوب رکابزدن 60 ثانیهای با شدتی برابر با اوج توان کسبشده در انتهای آزمون فزاینده HIT در هفته به بود که بین هر تناوب، 75 ثانیه رکابزدن با شدت 30 وات به منزله ریکاوری وجود داشت. در پیش و پسآزمون، از گروه تمرین نمونه عضلانی )از VO2peak زوجی برای تجزیه و تحلیل دادهها t و ANCOVA عضله پهن جانبی( به منظور مطالعه محتوای پروتئین به روش وسترن بلات گرفته شد. از روشهای آماری در گروه تمرین بودیم که این افزایش نسبت به پیشآزمون و گروه کنترل معنادار بود VO2peak ) 17 درصد / شاهد افزایش ) 8 ،HIT استفاده شد. پساز دوره نیز پس از 4 هفته تمرین تناوبی با شدت زیاد و حجم کم به ترتیب 14 و 25 درصد افزایش نشان داد FABPpm و CD محتوای سارکولمایی 36 .)p>0/05( با حجم کم استفاده شده در مطالعه حاضر که نسبت به پروتکلهای قبلی )بر پایه آزمون وینگیت( HIT بنابراین، نتایج پژوهش حاضر نشان داد که پروتکل .)p>0/05( شود که نشاندهنده FABPpm و CD تعدیل یافته بود، ظرف 4 هفته میتواند ظرفیت هوازی را افزایش دهد و موجب افزایش محتوای سارکولمایی ناقلهای 36 سازگاری در تسهیل انتقال اسید چرب به درون عضله اسکلتی درجهت افزایش ظرفیت اکسیداسیون چربی است.},
keywords_fa = {اسید چرب. ,FABPpm ,FAT/CD تمرین تناوبی با شدت زیاد و حجم کم, 36},

doi = {10.18869/acadpub.jsmt.13.10.17},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-145-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-145-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2015}  
}

@article{ 
author = {Eimanizadeh, saeid and Sahebzamani, Mansoor and Amirikhorasani, Mohamad taghi},  
title = {Effect of Soccer Specific Functional Fatigue On hip and knee Joints Kinematics In professional players during Landing}, 
abstract ={The purpose of this study was to investigate the effect of soccer specific functional fatigue on hip and knee joints angles during landing in professional players.15 soccer players with at least 2 years experience in Kerman soccer clubs were selected randomly. To evaluate the lower extremity kinematics following jumping and soccer specific- heading, three cameras (with50Hz) were used. To cause fatigue in subjects, specific functional protocol similar to specific bangsbo soccer was used and Quantic sport v21 soft ware was administrated for kinematic analysis of the recorded films. To statistical analyzing of data, descriptive statistical methods, and paired-t test were administrated at α=0.05.Finding revealed that hip and knee angles in sagittal and frontal plane in landing is influenced by functional fatigue. This results has been reducing knee and hip flexion angles and increased varus in knee joint. Results demonstrated a more erect landing posture due to a decrease in hip and knee flexion angles in the post fatigue condition. However, functional fatigue significantly decrease lower extremity control ability in male soccer player during landing.},  
Keywords = {hip and knee kinematics, knee injury, functional fatigue, jumping and soccer specific- heading},
volume = {13},
Number = {10}, 
pages = {35-46}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {تأثیر خستگی عملکردی ویژه فوتبال بر کینماتیک مفاصل ران و زانو درطول فرود بازیکنان حرفهای},
abstract_fa ={هدف این تحقیق، بررسی اثر خستگی عملکردی ویژه فوتبال در هنگام فرود بر زوایای مفاصل ران و زانو در بین بازیکنان حرفهای است. 15 بازیکن فوتبال باشگاهی شهر کرمان با حداقل دو سال سابقه فعالیت باشگاهی به صورت تصادفی انتخاب شدند. جهت ارزیابی کینماتیک اندام تحتانی بعد از پرش و ضربه سر زدن ویژه فوتبال از سه دوربین 50 هرتزی استفاده شد. به منظور ایجاد خستگی در آزمودنیها از پروتکل عملکردی شبیهساز ویژه فوتبال بنگسبو استفاده انجام گرفت. برای تجزیه و تحلیل دادهها از روشهای آماری Quintic sport V شد و تحلیل کینماتیکی فیلمهای ثبتشده با استفاده از نرمافزار 21 استفاده شد. نتایج نشان داد که خستگی عملکردی بر زوایای ران و زانو در صفحات ساجیتال و α=0/ توصیفی و آزمون تی زوجی در سطح معنیداری 05 فرونتال در طول مرحله فرود تأثیرگذار است؛ بهطوریکه باعث کاهش زوایای فلکشن ران و زانو و نیز افزایش زاویه واروس زانو در لحظه تماس پا با زمین شد. با توجه به نتایج، در هنگام خستگی، آزمودنیها با کاهش زاویه فلکشن ران و زانو، با وضعیت صافتری فرود آمدند. و خستگی به طور درخور توجهی سبب کاهش توانایی کنترل وضعیت اندام تحتانی در بازیکنان حرفهای فوتبال در هنگام فرود شد.},
keywords_fa = {کینماتیک ران و زانو, آسیب زانو, خستگی عملکردی, پرش و ضربه سر زدن ویژه فوتبال.},

doi = {10.18869/acadpub.jsmt.13.10.35},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-146-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-146-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2015}  
}

@article{ 
author = {Khodabakhshi, Mahmood and Ebrahimiatri, Ahmad and Hashemijavaheri, Seyed ali akbar and Ashoori, Hosein and Farokhroo, Naser and Khodabandehloo, Vahi},  
title = {The Effect of 6 weeks of strength exercise with Traband on some of the variables anaerobic power in young basketball players}, 
abstract ={One of the most important success factors in most athletic competitions, receiving aerobic power (speed, agility and jumping) high. Basketball is a great combination of short and long term activities that depend on aerobic fitness. Anaerobic fitness of many players during the match determines tactical the performance. The purpose of the present study to investigate the effects of strength exercises on anaerobic power and some the variables related Traband it. The subjects consisted of 30 basketball players Young, randomly into two equal groups of 15 subjects (experimental and control) were randomly assigned to 6 weeks and 3 sessions the Exercises were done in a week. To analyze the data, independent samples T-test and paired sample T-test used at a significance level p ≤ 0/05. Later for six weeks of exercises, significant differences between the records obtained from the anaerobic power the variables (speed, agility, vertical jump) were observed between the two groups. The present study showed that the strength exercises with the variables Traband improve anaerobic power in young basketball players and And according to the results of seem to exercises Traband useful method for improving performance of the anaerobic the athletes.},  
Keywords = {strength exercises, Traband, anaerobic power, young basketball player.},
volume = {13},
Number = {10}, 
pages = {47-57}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {تأثیر شش هفته تمرین قدرتی با تراباند بر برخی متغیرهای توان بیهوازی بسکتبالیستهای جوان},
abstract_fa ={یکی از مهمترینعوامل موفقیت ورزشکککاران در بیشککتر ر ابتها، برخورداری از توان بیهوازی )سککرعت، بابکی و پرش( بالاسککت. بتکککتتاک ترکیتی از فعالیتهای کوتاه و بلندمدت شکدید اسکت ک ب آمادیی بیهوازی نیاز دارد. آمادیی بیهوازی بازیکنان بتکیاری از عملکردهای تاکتیکی در لوک متکابق را تعیین میکند. هدف تحقیق حاضککر بررسککی ت تیر تمرین درتی با تراباند بر توان بیهوازی و برخی متغیرهای مرتتط با آن اسککت. آزمودنیها متشکککل از 30 بتکتتالیتت جوان، ک ب لور تصادفی در دو یروه متاوی 15 نفری )تجربی و کنترک( تقتیم شدند، ب مدت شش هفت و س جلت در هفت تمرین مورد نظر اسککتفاده شککد. بعد از انجام تمرینات، تفاوت p≤0/ را انجام دادند. جهت تجزی و تحلیل دادهها از آزمونهای تی متککتقل و وابتککت در سککاد معناداری 05 معناداری بین رکوردهای ب دسکتآمده از متغیرهای توان بیهوازی )سکرعت، بابکی، پرش عمودی( بین دو یروه مشکاهده شکد. تحقیق حاضکر نشکان داد ک تمرینات درتی با تراباند باعث بهتود متغیرهای توان بیهوازی در ب تکتتالی تتهای جوان شد و با توج ب نتایج ب نظر میر سد تمرینات با تراباند رو شی مفید در بهتود برخی عملکردهای بیهوازی ورزشکاران باشد},
keywords_fa = {تمرینات درتی, تراباند, توان بیهوازی, بتکتتالیتتهای جوان},

doi = {10.18869/acadpub.jsmt.13.10.47},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-147-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-147-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2015}  
}

@article{ 
author = {MalekHoseini, Fatemeh and Rafeiboroojeni, Mehdi and Lenjannezhadian, Shahram},  
title = {The comparing of electrical activity pattern of major muscles involved in handball triple shooting in two groups of adolescents and adults}, 
abstract ={The aim of the study was to compare the electrical activity pattern of major muscles involved in handball triple shooting in two groups of adolescents and adults. Ten adolescent elite handball players playing in national club league (16.4 ± 0.69) and 10 adult handball players (23.55± 2.69) participated in this research. They performed triple shooting و assuming in a match situation and electrical activity of the Biceps brachii, Triceps brachii, pectorialis major muscles and three anterior, middle and posterior parts of deltoid was recorded using surface electromyography. Parameters related to the muscular activity pattern, including time, peak, action amplitude and contraction sequences were obtained. The results of t-student statistical test for two independent groups (p≤ 0.05) shown that there were no significant difference between time, peak and electrical activity amplitude variables between groups. It seems the factors such as experience in adolescent athletes, better utilization of muscle and being close to the end of puberty makes no difference between adolescents and adults.},  
Keywords = {Electrical Activity Pattern of Muscles, Handball Triple Shooting, Surface Electromyography},
volume = {13},
Number = {10}, 
pages = {59-67}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {مقایسه الگوی فعالیت الکتریکی عضلات منتخب درگیر در شوت سهگام هندبال بین نوجوانان و بزرگسالان},
abstract_fa ={هدف تحقیق حاضر مقایسه الگوی فعالیت الکتریکی عضلات اصلی درگیر در شوت سهگام هندبال بین دو گروه سنی نوجوانان و بزرگسالان بود. ده 23 سال( در این تحقیق مشارکت کردند. /55 2±/ 16 سال( و ده هندبالیست بزرگسال ) 69 /0±4/ هندبالیست نوجوان نخبه حاضر در لیگ باشگاههای کشور ) 69 آزمودنیها حرکت سهگام هندبال را مشابه با موقعیت مسابقه انجام دادند و فعالیت الکتریکی عضلات دوسر بازویی، سهسر بازویی، سینهای بزرگ و سهقسمت قدامی، میانی و خلفی عضله دلتوئید با استفاده از الکترومیوگرافی سطحی ثبت شد. پارامترهای مربوط به الگوی فعالیت الکتریکی عضلات شامل دادهها استخراج شد. )RMS( زمان، اوج و دامنه فعالیت و توالی انقباض از ریشه دوم مجذور میانگین نشان داد بین زمان، اوج و دامنه فعالیت الکتریکی عضلات در این دو گروه تفاوت معنیداری )P≥ 0/ استودنت برای دو گروه مستقل ) 05 t نتایج آماری وجود ندارد. درباب توالی انقباض هم هیچ الگوی مشابهی بین نوجوانان و بزرگسالان یافت نشد. به نظر میرسد که عواملی مثل تجربه زیاد ورزشکاران نوجوان، بهرهبرداری بهتر از عضلات و نزدیکبودن آنها به دوره نهایی بلوغ باعث فقدان تفاوت بین نوجوانان و بزرگسالان شده است},
keywords_fa = {شوت سهگام هندبال, الگوی فعالیت الکتریکی عضلات, هندبال},

doi = {10.18869/acadpub.jsmt.13.10.59},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-148-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-148-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2015}  
}

@article{ 
author = {Ashrostaghi, Mojtaba and Shirzad, Elham},  
title = {The relationship between selected biomechanical and technical factors and success criteria in long jump take-off performed by elite athletes}, 
abstract ={Take-off is the critical phase of the long jump event. The aim of this study was to explore the relationships between different variables and success in take-off. 37 trials performed by 8 long jumper, participants in fourth indoor Asian senior athletics championships held in Tehran, with personal best average of 7.68±0.28 meter were recorded at 300 Hz. Five speed-related, five technical and four strength-related variables as well as an anthropometric variable were measured using motion analysis software. More gain in vertical velocity and less loss of horizontal velocity are considered as two criteria of take-off success and their relationships with other variables were determined through correlation and regression analysis. Significant level of 0.05 was set. Some variables of all four groups were significantly correlated with success criteria. These variables along with some others were entered in regression equations. The results emphasized on dominant role of the technique and approach velocity and represented the effect of anthropometric characteristics on success in takeoff. Furthermore eccentric strength of knee extensors was shown as the main strength factor in this performance.},  
Keywords = {Long Jump Take-off, Speed, Strength, Technique, Anthropometry},
volume = {13},
Number = {10}, 
pages = {69-77}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {ارتباط عوامل بیومکانیکی و تکنیکی منتخب با شاخصهای موفقیت مرحله جهش در اجرای پرش طول ورزشکاران نخبه},
abstract_fa ={مرحله جهش مهمترین مرحله در اجرای پرش طول است. هدف این تحقیق سنجش ارتباط بین متغیرهای مختلف با موفقیت جهش بود. 37 اجرا از هشت 7 متر، که در مسابقات دوومیدانی داخل سالن بزرگسالان آسیا در تهران حضور داشتند، با فرکانس 300 /68±0/ ورزشکار مرد پرش طول با میانگین رکورد 28 هرتز فیلمبرداری شد. پنج متغیر سرعتی، پنج متغیر تکنیکی، چهار متغیر مرتبط با قدرت و یک متغیر آنتروپومتریک با استفاده از نرم،افزار تحلیل حرکت محاسبه شدند. کسب سرعت عمودی بیشتر و افت کمتر سرعت افقی دو ملاک موفقیت جهش در نظر گرفته شدند و روابطشان با دیگر متغیرها ازطریق تحلیلهای 0 تعیین شد. ضرایب همبستگی تعدادی از متغیرهای هر چهار گروه، با ملاکهای موفقیت جهش بهلحاظ / رگرسیونی و همبستگی تعیین شد. سطح معناداری 05 آماری معنادار بود. این متغیرها به همراه برخی متغیرهایی که در تحلیل همبستگی ارتباط معنادار نشان نداده بودند، وارد معادلات رگرسیونی شدند. یافتههای این تحقیق، بر نقش غالب تکنیک و سرعت تأکید کرد و اثرگذاری ویژگیهای فردی را بر موفقیت جهش نمایان کرد. همچنین قدرت اکسنتریک اکستنسورهای زانو مهمترین عامل قدرتی در اجرای این عملکرد تشخیص داده شد},
keywords_fa = {مرحله جهش پرش طول, سرعت, قدرت, تکنیک, آنتروپومتری},

doi = {10.18869/acadpub.jsmt.13.10.69},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-149-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-149-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2015}  
}

@article{ 
author = {Saremi, Abbas and Golpayegani, Masood and Moradi, Zeinab},  
title = {Effect of arginine supplementation on O2 uptake kinetics response in female taekwondo athletes}, 
abstract ={Introdiction and Aim: Nowadays, due to the epidemic of sports supplements, the effects of these supplements on athletic performance require analysis and evaluation.The aim of the present study was to investigate the effect of arginine supplementation for one week on oxygen uptake kinetics and time to exhaustion in female taekwondo athletes. Method: In this semi-experimental study with pretest – posttest design, eighty female taekwondo athletes (age: 19.88±2.33 y, height: 167.53±6.04 cm, weight: 60.98±2.4 kg) were randomly assigned to argenine supplementation (n=9) or placebo (n=9) groups. Subjects performed the incremental test (initially, the work load 50 watts and 30 watts increase in workload every minutes, as long as subjects will be able to maintain the highest pedal rate and the failure to reach). To simulate a taekwondo match day test session consisted of three maximal incremental test intervals (1 to 2 hours). The experimental group was supplemented with 6g arginine powder and placebo group received 6g microcrystalline cellulose each day for one week. Seven days after, post test accordingly pretest was used by all subjects. Pulmonary gas exchange was measured by gas analyzer to breath-by breath method. Oxygen uptake kinetics variables (oxygen deficit, time constant 1, time constant 2) were evaluated by gas analyzer with breath-by breath method. Data was analyzed using two ways ANOVA. Results: The time to exhaustion was extended following consumption of arginine (p<0.05). Also the findings showed that arginine supplementation resulted in a speeding of the oxygen uptake kinetic (oxygen deficit, time constant 1, time constant 2) (p<0.05). Conclusion: It seems that arginine supplementation improves oxygen kinetics factors and time to exhaustion in female taekwondo athletes.},  
Keywords = {Arginine, Female, Oxygen uptake kinetics, Taekwondo, Time to exhaustion},
volume = {13},
Number = {10}, 
pages = {79-90}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {اثر مکمل یاری آرژنین بر پاسخ پویایی جذب اکسیژن در دختران تکواندوکار},
abstract_fa ={چکیده امروزه با توجه به فراگیرشدن مکملهای ورزشی، پیامدهای مصرف این مکملها بر عملکرد ورزشکاران نیازمند بررسی و ارزیابی است. هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیر دریافت یک هفته مکمل آرژنین بر پاسخ پویایی جذب اکسیژن و زمان رسیدن به واماندگی در دختران تکواندوکار بود. در این مطالعه نیمهتجربی 60 کیلوگرم( به طور تصادفی /98 ± 2/ 167 سانتیمتر(، )وزن: 4 /53± 6/ 19 (، )قد: 04 /88±2/ با طرح پیشآزمون- پسآزمون، 18 دختر تکواندوکار )سن: 23 به گروههای دریافت مکمل آرژنین )نه نفر( و دارونما )نه نفر( تقسیم شدند. آزمودنیها ابتدا در یک آزمون فزاینده روی دوچرخه کارسنج شرکت کردند و برای شبیهسازی با یک روز مسابقه تکواندو، جلسه پیشآزمون شامل سه آزمون فزاینده بیشینه با فاصله یک تا دو ساعت بود. گروه مکمل روزانه شش گرم پودر آرژنین و گروه دارونما همین مقدار پودر میکروکریستالین سلولز را به مدت هفت روز دریافت کردند. پسآزمون هفت روز بعد طبق پیشآزمون از تمام آزمودنیها گرفته شد. متغیرهای پویایی جذب اکسیژن )کسر اکسیژن، ثابت زمانی اول و دوم( ازطریق دستگاه اسپیرومتری به روش نفس به نفس اندازهگیری 0 در نظر گرفته شد. زمان رسیدن به واماندگی متعاقب مصرف آرژنین / و دادهها با استفاده از تحلیل واریانس دوطرفه تجزیه و تحلیل شد و سطح معناداری 05 همچنین نتایج نشان داد که مکمل یاری آرژنین به تسریع پویایی جذب اکسیژن )کسر اکسیژن، ثابت زمانی اول و .)P<0/ به طور معنیدار افزایش یافت ) 05 به نظر میرسد دریافت یک هفته مکمل آرژنین به میزان شش گرم در روز باعث بهبود شاخصهای .)P<0/ دوم( در دختران تکواندوکار منجر میشود ) 05 پویایی جذب اکسیژن )کسر اکسیژن و ثابت زمانی اول و دوم( و زمان رسیدن به واماندگی در دختران تکواندوکار میشود},
keywords_fa = {آرژنین, دختران, پویایی جذب اکسیژن, تکواندو, زمان رسیدن به واماندگی.},

doi = {10.18869/acadpub.jsmt.13.10.79},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-150-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-150-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2015}  
}

@article{ 
author = {Khademi, Sahar and Ranjbar, Roohallah and Ghanbarzadeh, Mohse},  
title = {Effect of 8 weeks of circuit training on serum Irisin levels and Insulin Resistance Index in overweight girls}, 
abstract ={The purpose of this study was the effect of eight weeks of circuit training on the Irisin levels and the Insulin Resistance Index (HOMA-IR) in overweight women. Materials and Methods: In this study 22 overweight women voluntarily were chosen (Age 26.04±4.43 yrs, BMI 29.35±2.53 kg/m2) and were divided to two groups of control (n=11) and experimental (n=11). In the experimental group, subjects performed circuit training for eight weeks and four times per week. Blood sample was taken before and 48 hours after the last training session. Statistical analysis at the level of P<0.05 was done. Findings: After eight weeks of training, the level of Irisin in experimental group significantly increased while the HOMA-IR had a significant reduction (p<0.05). Also Pearson correlation co-efficiency test shows that there is a reverse relationship between irisin and HOMA-IR (P≤0.05). Conclusion: It appears that circuit training improves body composition and metabolic disorders such as insulin resistance through Irisin induction in overweight women.},  
Keywords = {Obesity, Irisin, Insulin Resistance Index, circuit training},
volume = {13},
Number = {10}, 
pages = {91-101}, 
publisher = {Kharazmi University},
title_fa = {تأثیر هشت هفته تمرین ایستگاهی بر سطح سرمی آیریزین و شاخص مقاومت به انسولین دختران دارای اضافه وزن},
abstract_fa ={هدف پژوهش حاضر بررسی اثر هشتهفته تمرین ترکیبی ایستگاهی بر سطح سرمی آیریزین و شاخص مقاومت به انسولین زنان چاق بود. در پژوهش حاضر 29/2±35/53 کیلوگرم/ مترمربع(، داوطلب مشارکت در تحقیق شدند و تصادفی به دو گروه کنترل BMI ؛ 26 سال /04±4/ 22 زن دارای اضافه وزن ) 43 تقسیم شدند. آزمودنیهای گروه تجربی مدت هشتهفته و هفتهای چهارجلسه تمرین ایستگاهی )دراز و )n= و تمرین ترکیبی ایستگاهی ) 11 )n=11( نشست، شنای سوئدی، طنابزنی، پروانه، بلندکردن توپ مدیسنبال، استپ( را اجرا کردند. برای اندازهگیری آیریزین سرم، نمونه خونی قبلاز شروع تمرین و 48 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین در حالت ناشتا گرفته و به روش الایزا اندازهگیری شد. برای مقایسه میانگین شاخصهای دو گروه از روش تحلیل در نظر گرفته شد. بعد از هشتهفته تمرین P≥0/ کوواریانس و برای مقایسه درونگروهی دادهها از آزمون تی همبسته استفاده شد. سطح معنیداری 05 ترکیبی ایستگاهی، سطوح آیریزین سرمی در گروه تمرینکرده به طور معناداری افزایش یافت؛ درحالیکه شاخص مقاومت به انسولین در این گروه به طور همچنین آزمون همبستگی پیرسون نشان داد بین تغییرات آیریزین با شاخص مقاومت به انسولین ارتباط معکوس .)P≥0/ معناداری کاهش یافت ) 05 یافتهها نشان داد تمرین ترکیبی ایستگاهی ازطریق ترشح مایوکاینهایی مانند آیریزین باعث بهبود ترکیب بدنی و .)P≥0/05 ,r=-0/ معنیداری وجود دارد ) 47 اختلالات متابولیکی نظیر مقاومت به انسولین در زنان دارای اضافه وزن میشود.},
keywords_fa = {چاقی, آیریزین, شاخص مقاومت به انسولین, تمرین ترکیبی ایستگاهی},

doi = {10.18869/acadpub.jsmt.13.10.91},
url = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-151-en.html},  
eprint = {http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-151-en.pdf},  
journal = {Research in Sport Medicine and Technology},  
issn = {2252-0708}, 
eissn = {2588-3925}, 
year = {2015}  
}