دوره 16، شماره 15 - ( 10-1397 )                   جلد 16 شماره 15 صفحات 47-55 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


، m.nazari5800@gmail.com
چکیده:   (310 مشاهده)
فعالیت­های فیزیکی مداوم، بدن را در سطوح مختلف خستگی قرار می­دهد. خستگی یکی از پیامدهای جدایی­ناپذیر اکثر فعالیت­های ورزشی بوده که ممکن است منجر به تغییراتی در عملکرد تولید و جذب نیرو در عضلات شود. هدف از پژوهش حاضر، تاثیر دویدن در حالت واماندگی بر توان جذبی و کار عضلات زانو طی مرحله اتکای دویدن بود. 16دانشجوی مرد با میانگین سن 2/27±22سال، قد 5/47±177سانتی متر و جرم 8/4±72/6 کیلوگرم به­صورت داوطلبی شرکت داشتند. داده­های سینماتیکی و سینتیکی با استفاده از دوربین ویدئویی و صفحه نیروسنج ثبت شد. توان و کار منفی و مثبت عضلات عمل‌کننده بر زانو، با استفاده از معادلات دینامیک معکوس در نرم­افزار  MATLAB2010   محاسبه شد. آزمون فرضیات با استفاده از آزمون T زوجی(تی همبسته) انجام شد 0/05≥p.  نتایج نشان­داد، اوج توان منفی و کار منفی پس از خستگی به­طور معناداری به ترتیب 33/78 % و 22/6% کاهش یافت. با وجود اینکه اوج توان مثبت به­طور معناداری کاهش یافت  0/05≥p  اما کار مثبت تغییر معناداری نداشت  0/644=p.  نتایج این پژوهش نشان­داد که پس از خستگی، عملکرد جذب ضربه برخوردی در مرحله اتکای دویدن از سوی عضلات کاهش­یافته، که این کاهش ممکن است منجر به افزایش خطر آسیب­های دویدن شود.
متن کامل [PDF 1016 kb]   (130 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۷/۱۰/۱۸ | پذیرش: ۱۳۹۷/۱۰/۱۸ | انتشار: ۱۳۹۷/۱۰/۱۸