دوره 9، شماره 1 - ( 1-1390 )                   جلد 9 شماره 1 صفحات 20-11 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


، bahar.b64@gmail.com
چکیده:   (5952 مشاهده)

ام‌اس بیماری مادام­‌العمری است که به شکل­‌های مختلف فرد را درگیر می‌­کند. شناخت ویژگی‌­های تعادلی انواع مختلف این بیماری مزمن و مقایسه آن با افراد سالم متخصصان را در کنترل عوارض انواع مختلف این بیماری یاری می‌­دهد. هدف این تحقیق شناسایی خصوصیات تعادلی ایستا و پویای افراد مبتلا به ام‌اس و مقایسه آن­ها با افراد سالم بود. 54 زن بیمار مبتلا به ام‌اس در سه گروه (27 عودکننده- فروکش کننده، 16 پیشرونده ثانویه، 11 پیشرونده اولیه) و 20 زن سالم به‌­عنوان گروه کنترل در این پژوهش شرکت کردند. آزمون تعادل ایستا (حالت استاتیک) و پویا (حالت دینامیک با درجه هشت) به صورت کلی، جانبی و عقبی- جلویی توسط دستگاه بایودکس از هر چهار گروه به عمل آمد. از آزمون کلموگروف اسمیرنف جهت بررسی طبیعی بودن توزیع داده‌­ها و آزمون کای-اسکور (مجذور خی­دو) برای بررسی ارتباط بین پارامترهای تحقیق با نوع بیماری ام‌اس استفاده شد. جهت مقایسه پارامترهای پژوهش بین زنان سالم و مبتلا به بیماری ام‌اس درصورت طبیعی بودن توزیع داده‌­ها از آزمون t نمونه‌­های مستقل استفاده شد. نتایج نشان داد که بین شاخص تعادل کل و سطح جانبی در حالت ایستا و پویا در زنان مبتلا به انواع مختلف بیماری ام‌اس تفاوت معنی­‌دار وجود دارد (0/05P<). گروه ام‌اس پیشرونده اولیه تعادل ایستا و پویای ضعیف­‌تر و گروه ام‌اس عود کننده- فروکش کننده تعادل ایستا و پویای قوی­تری در مقایسه با گروه­‌های دیگر داشتند. بین تعادل ایستا و پویای انواع مختلف بیماران ام‌اس در سطح قدامی- خلفی اختلاف معنی‌­دار مشاهده نشد (0/05P>). در حالی که اختلاف بین شاخص تعادل ایستا و پویا در همه سطوح بین گروه کنترل و بیماران ام‌اس معنی­‌دار بود (0/05P<). با توجه به یافته­‌های تحقیق، زنان مبتلا به ام‌اس عودکننده- فروکش کننده تعادل ایستا و پویای بهتری نسبت به انواع پیشرونده، خصوصاً پیشرونده اولیه، داشتند. تعادل ایستا و پویای زنان مبتلا به انواع ام‌اس ضعیف­‌تر از زنان سالم بود.

واژه‌های کلیدی: ام اس، تعادل ایستا، تعادل پویا
متن کامل [PDF 424 kb]   (2016 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |
دریافت: 1395/6/10 | پذیرش: 1395/6/10 | انتشار: 1395/6/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.